Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006
Αν με ρωτούσες τι είμαι…

Θα σου έλεγα Ακροβάτης…

Όχι μην ψάχνεις το τεντωμένο σχοινί κάτω από τα πόδια μου…

Εγώ ακροβατώ πάνω σε

Μπορώ

Αντέχω

Θέλω

Πρέπει

Απαγορεύεται

και όλα αυτά χωρίς δίχτυ προστασίας...


...χωρίς...
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006
Ο εγκλιματισμός μου στη μαμά Ελλάδα ακολουθεί γοργούς και χαρωπούς ρυθμούς…σας παραθέτω λοιπόν…



Το αλφάβητο της ζωής μου στην Αθήνα
(Νοέμβριος 2006)


Α όπως Ακαδημίας…γιατί τελικά το πεπρωμένο πάντα εκεί τριγύρω οδηγεί

Β όπως Βιβλιοπωλεία…πολλά, ζεστά και διαφορετικά

Γ όπως Γέλιο…που κόβεται αν κάνεις το λάθος να ανοίξεις την τηλεόραση

Δ όπως Δρόμοι…κίνηση χωρίς όρια 24 ώρες το 24ωρο…ένδειξη ζωής

Ε όπως Εφορία…αστυνομία και άλλες όμορφες υπηρεσίες που ροκανίζουν το χρόνο μου

Ζ όπως Ζα-ζα-ζου…και όποιος κατάλαβε…κατάλαβε

Η όπως Ήλιος…με δόντια και κουλούρι σουσαμένιο στον πεζόδρομο

Θ όπως Θέατρα…πολλά…ώστε να μην ξέρεις τι να διαλέξεις

Ι όπως Ιριδισμοί…μπλε…μοβ…πορτοκαλί...την αυγή

Κ όπως Κινηματογράφοι…άνετοι με ταινίες που δεν έχουν μεταγλωττιστεί

Λ όπως Λουκουμάδες…ζεστοί με παγωτό καϊμάκι και ζεστή εφημερίδα

Μ όπως Μετρό…με πάει όπου θέλω ενώ παρακολουθώ περίεργους συνταξιδιώτες

Ν όπως Νυχτοπερπατήματα…άσχετα με το που σε βγάζουν

Ξ όπως Ξαφνιάσματα…δυσάρεστα και ανεπιθύμητα

Ο όπως Οδήγηση…σε ώρα αιχμής…ο εφιάλτης κάθε νευρικού συστήματος

Π όπως Πλάκα…γιατί κάποια πράγματα δεν μπορούν να συγκριθούν

Ρ όπως Ραδιόφωνο…που λατρεύω χωρίς άλλα σχόλια

Σ όπως Συνεργασίες…νέες που σε στύβουν και τις αγαπάς

Τ όπως Τυρόπιτα…στις 4 το πρωί…στη γνωστή γωνία

Υ όπως Υστερία…σε ουρές για μετρό, τράπεζες και διαβατήρια…χαλαρά παιδιά

Φ όπως Φανάρια…κόκκινα που φαίνεται να μην είναι υποχρεωτικά

Χ όπως Χάος…δημιουργικό και μη

Ψ όπως Ψαροταβέρνα…και θάλασσα την Κυριακή βρέξει…χιονίσει

Ω όπως Ωράρια…τρελά
___________________________________________________
Τι άλλο μπορώ να προσθέσω...εσείς που τα ξέρετε καλά...ακούω συμβουλές!!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006 | 11 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν η μικρή Αρκουδίτσα. Η Αρκουδίτσα γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μία μεγάλη πόλη…μία πόλη σαν την Αθήνα. Την πόλη αυτή η Αρκουδίτσα την αγαπούσε.

Μεγαλώνοντας και για διάφορους λόγους έζησε στο εξωτερικό και ταξίδεψε πολύ. Της άρεσε να βλέπει νέα μέρη, πώς ζούσαν οι αρκούδες σε άλλες χώρες, τι έτρωγαν, τι γλώσσα μίλαγαν…ότι μπορούσε να μάθει…και ήταν νέο και διαφορετικό το μάθαινε η Αρκουδίτσα.

Κάποτε όμως ένοιωσε νοσταλγία…και είπε να κάνει ένα διάλειμμα. Να πάει να δει και πάλι από κοντά τη δική της την πόλη…αυτή τη μεγάλη που μοιάζει με την Αθήνα!

Μια και δυο λοιπόν πήρε το αεροπλάνο…και να την!

Λίγο θορυβώδη τη βρήκε την πόλη της αλλά της άρεσε, πεζοδρόμια δεν είχε αλλά της άρεσε, πολλά αυτοκίνητα…αλλά της άρεσε…να μην τα πολυλογούμε…όλα της άρεσαν γιατί ήταν ο τόπος ο δικός της. Έβλεπε τα στραβά και χαμογέλαγε.

Ένα όμορφο πρωινό είπε να βγάλει το σκυλάκι της βόλτα (ναι η αρκουδίτσα έχει και σκυλάκι!). Αμέριμνη δεν ήταν και πολύ στενοχωριόταν που φόραγε στο σκυλάκι της λουρί…αλλά η κίνηση ήταν έντονη και τα πεζοδρόμια είχαν γίνει χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων! Τι εντολές να δώσει στο σκυλάκι της…και που να πάει το καημένο; Για την ασφάλειά του λοιπόν το είχε δεμένο.

Αργότερα βρήκαν ένα κομμάτι πεζοδρομίου ελεύθερο…το σκυλάκι πήδαγε χαρούμενο «λύσε με…λύσε με!!» φώναζε…η Αρκουδίτσα όμως έκανε πως δεν άκουγε…ήξερε ότι το όνειρο αυτό θα τελείωνε σύντομα…για την ακρίβεια…στα επόμενα μέτρα! Περπάταγε όμως χαλαρή…τι μπορούσε να τους συμβεί στο πεζοδρόμιο;

Ξαφνικά βλέπει ένα αυτοκίνητο να έρχεται με ταχύτητα προς το μέρος της…ίσα που πρόλαβε να ακινητοποιήσει το σκυλάκι που χοροπήδαγε χαρούμενα δίπλα της…όταν είδε τη μπροστινή ρόδα του οχήματος να σταματάει ακριβώς δίπλα από τη φατσούλα του μικρού της φίλου!

Ο αρκουδόμαγκας που είχε ως στόχο να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο ανεξάρτητα από το ποιος βρισκόταν εκεί…κοίταξε με ύφος βαρύ…αδιαφόρησε και συνέχισε τη δουλειά του…με προσοχή τουλάχιστον αυτή τη φορά ώστε να μην φάει κανέναν λάχανο!

Η Αρκουδίτσα δεν είπε τίποτα και έφυγε.

Μούρης: "Μαμά Giramondo ζόρικα τα βλέπω τα πράγματα εδώ!"

Αφιερωμένο στο Μούρη μου…που ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα…διαφορετικά θα με είχατε δει στις ειδήσεις για τη δολοφονία του αρκουδόμαγκα!

Επίσης σε μερικούς άντρες οδηγούς της Αθήνας…ναι παιδιά να δεχτούμε ότι οι γυναίκες οδηγοί πρέπει να πάνε στην κουζίνα τους…να πάτε όμως και εσείς να «εκτονωθείτε»…γιατί μας έχει φάει η μ@λ@κ!@ στους δρόμους!!

Ειδική αφιέρωση σε άλλο αρκουδόμαγκα που αφού στρίμωξε καλά-καλά το τουτούνι του μου είπε να καλέσω το 166 (άσχετο!!;;!!)…εγώ όμως χώρεσα…καλέ μου…εσύ ακόμα εκεί είσαι;;;;

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006 | 7 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006
Δεν σου αφιερώνω τις λέξεις που θα ήθελες να ακούσεις…

Όχι γιατί δεν τις αξίζεις…
Αλλά γιατί δεν ξέρεις να τις κερδίζεις…

Πολλές φορές τις εκβίασες…
Μην γελιέσαι…

Εσύ τις έφερες εκεί που ήθελες…
Και τώρα που αντιστέκονται θυμώνεις…

Δεν σου αφιερώνω τις λέξεις που θα ήθελες να ακούσεις…

Οι λέξεις δεν εκβιάζονται…ούτε και εγώ…


Η blogina Giramondo…λέει με όλο το θράσος που διαθέτει…ότι γράφει στο blogάκι της…ότι της κατέβει…και όποτε της κατέβει!
Κατανοητό;
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006 | 24 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006


Μερικά πράγματα δεν μπορώ με λέξεις να τα πω…

Να σαν και αυτό που είδα χθες…

Είδα τη σελήνη να κάνει μπάνιο…

Άπλωνε το σώμα της …πάνω στο σώμα της θάλασσας και το χάιδευε απαλά…

Την είδα να αλλάζει χρώματα, να κρύβεται πίσω από τα σύννεφα …και να κάνει μπάνιο…ή μήπως χόρευε; …θα σε γελάσω…

Και η θάλασσα γλυκιά…ήταν ήρεμη και την άφηνε να παίζει με το φως πάνω στην επιφάνειά της…

Και φώτιζε η σελήνη…την πόλη…έπαιζε κρυφτό με εμένα…πλησίαζε το βουνό…και μετά γύρναγε πάλι να κάνει μπάνιο στην θάλασσα και να φιλήσει τα καράβια που ταξίδευαν…

Σου είπα μερικά πράγματα με λέξεις να τα πω…δεν μπορώ…

*****

Σε όσα δεν λέμε...μα υπάρχουν...

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 | 13 Εσύ τι λες;
adopt your own virtual pet!

SYNC ME @ SYNC