Σάββατο, Ιανουαρίου 28, 2006

ΣΑΣ ΦΙΛΩ

Το τελευταίο διάστημα κάνω συνεχώς ξεκαθαρίσματα(όχι λογαριασμών…αυτοί θα αργήσουν!)…πάω από το ένα σπίτι στο άλλο και πρέπει παντού να βάλω τάξη, να ξεκαθαρίσω και να πετάξω. Και εδώ σας θέλω κύριοι!
Κούτες ολόκληρες τα ημερολόγια, τα αναμνηστικά, οι χαζομάρες, οι κάρτες, οι φωτογραφίες και τα γράμματα.

Αναμνήσεις από στιγμές καλές και λιγότερο καλές. Αισθήματα αποτυπωμένα στο χαρτί…εικόνες μίας άλλης εποχής…μιας και τώρα τα γράμματα έχουν γίνει email και οι φωτογραφίες μένουν μέσα σε αρχεία και δεν τυπώνονται ποτέ (τουλάχιστον οι δικές μου!).

Αναμνήσεις από φίλους και φίλες που κάποτε με αγαπούσαν (και το πιστεύω γιατί είχαν το θάρρος και μου το έγραφαν!)…μα τώρα δεν υπάρχουν στη ζωή μου…γιατί μάλλον χάθηκαν στο δάσος της ζωής. Που να είστε άραγε; Σας αγαπώ ακόμα.

Αναμνήσεις από αυτούς που με αγάπησαν…λίγο…για λίγο…ή και πολύ…για πιο πολύ. Γράμματα…πολλά και φωτογραφίες με πρόσωπα χαμογελαστά! Άραγε που πάει και κρύβεται η τόση ευτυχία; Σας σκέφτομαι συχνά και σας αγαπώ ακόμα…γιατί η αγάπη απλά δεν σταματά. Ειδικά εσένα…να το θυμάσαι.

Αναμνήσεις από φίλες που ευτυχώς υπάρχουν ακόμα στη ζωή μου και την κάνουν πιο όμορφη! Γράμματα με καρδιοχτύπια για αυτούς που έχουν γίνει παρελθόν και φωτογραφίες από νησιά με όνειρα. Εσάς σας αγαπώ και θα σας αγαπώ ακόμα πιο πολύ…γιατί αντέχετε και στο χρόνο και στην ανηφόρα.

Αναμνήσεις από την αδελφή μου…που αν και δεν ήταν ποτέ τακτική ήταν πάντα γλαφυρή! Και έστελνε πάντα τις πιο γλυκές κάρτες! Μικρή σε αγαπώ πολύ και το ξέρεις.

Αναμνήσεις από τους γονείς μου…που πάντα φρόντιζαν να στέλνουν καρτούλες…μαζί με τα μελομακάρονα! Αν πω ότι σας αγαπώ είναι λίγο…σας αγαπώ μέχρι το φεγγάρι και πάλι πίσω .

Αναμνήσεις και από τον παππού. Το μόνο πράγμα που κράτησα από μία τεράστια κούτα με γράμματα και κάρτες ήταν η κάρτα που μου έστειλες παππού γιατί ήταν πραγματικά μοναδική.

Έφυγαν κουτιά από σοκολάτες, λουλούδια ξεραμένα, εισιτήρια, κάρτες για όλες τις περιστάσεις, μπουκάλια με αρώματα, πέτρες και άμμος από διάφορα νησιά, γράμματα…και ημερολόγια. Έφυγαν όχι από κακία…ούτε και από έλλειψη σεβασμού…έφυγαν για να αφήσουν χώρο στο παρόν…μιας και το παρελθόν το έχω βάλει πια σε μια γλυκιά τάξη μέσα μου…και δεν χρειάζεται αναμνηστικά.

Κράτησα τις φωτογραφίες…που είναι μικρές ιστορίες…και τις χρειάζομαι ακόμα.

Ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές που μου χάρισαν για μία ακόμα φορά όλους όσους βρήκα μέσα στα κουτιά μου... σας αγαπώ πολύ!

(Leipzig)

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Σάββατο, Ιανουαρίου 28, 2006 |


17 Comments:


At 1/28/2006 2:54 π.μ., Anonymous laloula

kai egw s'agapw "megalh" adelfh kai se thaumazw giati ekanes kati pou de nomizw na kataferw pote ton euato mou na kanei (h na skeftei)........kollhmenos sta anamnhstika mias allhs zwhs!!!!!!!!!

 

At 1/28/2006 8:48 π.μ., Blogger alombar42

Στο πατρικό σπίτι έχω ένα δωμάτιο γεμάτο αναμνήσεις... μόνο τις φωτογραφίες κουβαλάω πάντα μαζί μου. Δε μου κάνει καρδιά να τις πετάξω όμως. Οταν αύριο αγοράσω εκείνο τον πύργο, κάπου θα τις στεγάσω!

Καλημέρα :)

 

At 1/28/2006 5:28 μ.μ., Blogger Darthiir the Abban

Εγώ ευτυχώς κρατάω μόνο φωτογραφίες...

Τίποτε το γραπτό. Άλλωστε δεν αντάλλαξα ποτέ κάτι γραπτό...

Τις φωτογραφίες τις αποθηκεύω σε μια κούτα. Απλά για να υπάρχουν. Δεν γυρνώ ποτέ στο παρελθόν. Ή μάλλον δεν το κάνω έτσι. Ότι κάνω το κάνω μόνο με το μυαλό. Χωρίς αντικείμενα...

 

At 1/30/2006 12:35 π.μ., Blogger Giramondo

Laloula: Αν χρειαστεί θα τα καταφέρεις να είσαι σίγουρη!Και εγώ θα είμαι εκεί!(Τόση εξάσκηση μην πάει χαμένη!)

alombar42: Όταν αγοράσεις τον πύργο θα μπορούσα να έχω ένα δωματιάκι;;

Darthiirako: Έγω τώρα την μαθαίνω την τεχνική...αυτή με το μυαλό...σιγά σιγά...μην πάθω και τίποτα!

 

At 1/30/2006 10:36 π.μ., Blogger Storyteller

Να σας πω κάτι? Τι έχουν πάθει οι πλανήτες και όλοι ξεκαθαρίζουμε το παρελθον μας, η θυμόμαστε κατι απο το παελθόν...στα περισσοτερα blogs αυτό ειναι το θέμα...δύσκολος μήνας ο Γενάρης! (και ο Eliot έλεγε οτι είναι ο Απρίλης....Αγγλοι παιδί μου τι καταλαβαίνουν!!!)
Καλο "καθάρισμα"...μερικές φορές επιβάλλεται...για να απολαύσεις κι εσύ και οι άλλοι ένα ΄"καθαρό" σπιτι!

 

At 1/30/2006 12:32 μ.μ., Blogger Giramondo

Αλήθεια Storyteller;; Το έχω χάσει αυτό!! Δεν είχα αρκετό χρόνο να κάνω μία σωστή βόλτα στο blogoχωριό!! Ευτυχώς που έχω και εσένα και μου λες τα νέα! :) Έτσι δεν αίσθάνομαι σαν η μόνη γυναίκα του κόσμου σε κρίση!Άσε που έχεις δίκιο...οι πλανήτες τα κάνουν όλα!!! Κυρία Πατέρα...πού είστε;;Πότε θα κάνετε ένα blog;;Θα έχετε σίγουρα 3000 σχόλια σε κάθε post σας!!!

φιλιά

 

At 1/30/2006 7:11 μ.μ., Blogger tassos_papadakis

Είδα φως και ..να' μαι.

Εγώ γενικώς δεν συλλέγω. Μόνον πετάω...

Ζω το παρόν και ελπίζω στο μέλλον!

(απ' ό,τι κατάλαβα έχετε πολλές 'βάσεις', ανά τον κόσμο. Ενδιαφέρον!)

 

At 1/30/2006 9:06 μ.μ., Blogger Giramondo

Άμα είναι να βλέπετε φως και να μπαίνετε...να αφήνω συχνά και κανένα κερί αναμμένο!!Καλώς μας ήρθες!

Μερικοί από εμάς πρέπει να το μάθουν αυτό...το να ζουν το παρόν και να ελπίζουν στο μέλλον.

Αν και μετά την ενασχόληση μου με διάφορες νέες(για μένα) τάσεις...θέλω να μάθω να ζω το παρόν και μόνο.

φιλιά

 

At 2/02/2006 12:09 μ.μ., Blogger scorpina

Θα συμφωνησω με τον Νταρθ! Δεν κρατω τιποτα ποτε...Οι αναμνησεις ειναι παρελθον. το παρελθον δεν ανηκει στο παρον. Οτι εχω καλο να θυμαμαι, δε το ξεχνω ποτε. για τα υπολοιπα δεν ενδιαφερομαι....

 

At 2/02/2006 7:17 μ.μ., Blogger tassos_papadakis

Would you elaborate please, σχετικά με τις "διάφορες νέες(για μένα) τάσεις...".

Καλησπέρα

 

At 2/02/2006 7:19 μ.μ., Blogger tassos_papadakis

Α! Ευχαριστώ για το γλυκύτατο καλωσόρισμα!

See you.

 

At 2/02/2006 10:01 μ.μ., Blogger Giramondo

Tasso:
Αναφερόμουν σε διαλογισμό και μελέτη φιλοσοφικών ρευμάτων(της ανατολής)καθώς και ενασχόληση με διάφορα βιβλία(που έχουν μεγάλη πέραση στη Γερμανία) του τύπου "απλοποίησε τη ζωή σου". Από εκεί και πέρα ο καθένας βρίσκει το δρόμο του...αν και ομολογώ ότι η ανατολή με εμπνέει πιο πολύ...ακόμα και αν έχω πολύ δρόμο μποστά μου...μέχρι να φτάσω εκεί που μπορώ και θέλω.

Φιλιά

 

At 2/03/2006 12:50 π.μ., Blogger tassos_papadakis

"...ακόμα και αν έχω πολύ δρόμο μποστά μου...μέχρι να φτάσω εκεί που μπορώ και θέλω."

Όλο γρίφους είσαι βρε κούκλα μου... Πού θες να φτάσεις;(ξέρω, είμαι εκνευριστικά αδιάκριτος... Στείλε e-mail)

 

At 2/03/2006 1:08 π.μ., Blogger Giramondo

Υπάρχουν και πράγματα που δεν λέμε στο blog σύντεκνε!

Φιλιά

 

At 2/07/2006 1:24 μ.μ., Anonymous self improvement

How to Make Your Dreams Come True

Of course not all dreams are pleasant and making them come true can be worse than being trapped inside a cosole horror game.

But some dreams are produced by our deeper minds and are our inner-most desires, often disguised in some strange way.

However, there is another kind of dream and that is the kind we are consciously aware of and we have them during the daylight hourse and are often just fleeting thoughts.

You know the kind. "I wish I was on a world cruise enjoying myself rather than being stuck here in the factory or behind a desk." Yes, that's also a dream because it has it is a desire that has sirfaced into our conscious minds and is something we wish for at an unconscious level.

Of course, making those kind of dreams come true is more than not virtually impossible. For example, to wish to win the lottery may never become reality in this lifetime.

However, some dreams can become reality as so many graduates of my Hypnotherapy Course have discovered.

I decided three years ago to give thousands of 'dreamers' the opportunity to fullfill their dreams and ebcome a therapist. So many people want to help other people overcome their illnesses and mental blockages to life that their only stumbling block was the cost of training. I know of hypnotherapy courses costing as much as £7,000 (more than $11,000) and training in other forms of Alternative Medicine costing as much. To become a Doctor (M.D.) can cost as much as the purchase of a house.

So, with my teeth firmly gritted together, and a determination I have no known for years, I set the goal to help at least a thousand people make their dreams come true by reducing the cost of Hypnotherapy Training so it was within the reach of almost anyone in the World.

I passed that goal having had more than 1,400 students enrol and over 800 graduate.

So in helping others make their dreams come true, I made my own dream come true and at the age of sixty-nine years of age, I am proud of that.

Why don't you take a look at what I mean at: htttp:/www.dreams2reality.co.uk

Thank you for reading this,

Robert Shields

 
adopt your own virtual pet!

SYNC ME @ SYNC