Τρίτη, Ιουλίου 11, 2006

Στην νεότατη ηλικία των 30 παρά/και κάτι το φοβερό boy το οποίο και τυραννάς εδώ και κάτι χρόνια…παίρνει το σοβαρό του ύφος, ναι αυτό που θα ήθελες να έχει όταν του μιλάς για τα ψυχοβγαλτικά σου κι εκείνος σε κοροϊδεύει, και σου λέει:

«Νομίζω ότι πρέπει να σκεφτείς σοβαρά το να έρθεις να μείνουμε μαζί.»

Δεν ξέρω για ποιο λόγο το boy μου όταν θέλει να πει τα «σοβαρά του» επιλέγει πάντα την ώρα του φαγητού. Ή μάλλον το ξέρω…είναι επειδή εγώ δεν σκέφτομαι αυτά που λέει…και με τη μπουκιά στο στόμα λέω…μάλλον μουγκρίζω… «μμμ»…το οποίο και μεταφράζει σε «ναι». Εγώ για να μην χαλάσω τη δική μου την ηρεμία…και για να μην μου κρυώσει το φαγητό…τον αφήνω να συνεχίζει και να αναλύει τη θέση του…ελπίζοντας ότι την επόμενη μέρα θα έχει ξεχάσει το θέμα.

«Λοιπόν…πότε θα το κανονίσεις;»

«Ποιο;»

«Τη μετακόμιση!»

Φτου…να πάρει…να πάρει δεν το ξέχασε. Και έχει διαλέξει πάλι τη σωστή ώρα για να συνεχίσει το «σοβαρό του θέμα»!

Έχω ξύπνημα…αργής καύσης…ανοίγω το ένα μάτι, το ξανακλείνω…ανοίγω το άλλο, το ξανακλείνω…επαναλαμβάνω τη διαδικασία για καμιά δεκαριά φορές. Σηκώνομαι με μισόκλειστα μάτια…ανοίγω τα πατζούρια βρίζω τον καιρό…ανεξαρτήτως εποχής…έχει κρύο…γιατί έχει κρύο…έχει ζέστη…γιατί έχει ζέστη. Οι σκέψεις που περνάνε από τον δύο γραμμάρια εγκέφαλο μου είναι…μηδέν…δεν θέλω να σκέφτομαι τίποτα!

Αυτή λοιπόν τη στιγμή επέλεξε το πονηρό boy…για να με αιφνιδιάσει και να πάρει μία υπόσχεση…και δεν έφτανε που διάλεξε την κατάλληλη στιγμή…είχε και τη διαβολική ιδέα να φέρει μία κούπα καφέ και να την κουνάει κάτω από τη μύτη μου…παράδεισος.

«Θα φέρνεις κάθε μέρα καφέ;»

«Δεν στον φέρνω πάντα;»

Είπαμε δεν είναι η ώρα μου για διαπραγματεύσεις…αυτό είδα…αυτό είπα.

Γρήγορα ξύπνα και πέρνα στην άμυνα…ξύπναααα

«Ναι καλέ μου δεν ξέρω αν το θυμάσαι…εγώ ζω στη Χώρα Γ, άσε που σκεφτόμουν να γυρίσω στη χώρα Ε και εσύ εκτός προγράμματος ζεις στη χώρα Ι…δεν το βλέπεις λίγο περίπλοκο;»

«Τώρα το θυμήθηκες; Τόσα χρόνια δεν το σκεφτόσουν;»

Και ναι…αρχίζει η σκηνή… «εσύ που με εξέθεσες στην άτιμη αυτή κοινωνία».

«Και γιατί να το σκεφτώ…και πάνω απ’ όλα με τι να το σκεφτώ;»

«Μπορείς να είσαι σοβαρή;»

«Ποτέ!»

«Ναι το ξέρουμε…λοιπόν ξέρεις ότι εγώ στη χώρα Γ και στη χώρα Ε θα ερχόμουν ευχαρίστως αλλά δεν μπορώ να δουλέψω…ενώ στη χώρα Ι όλα πάνε μια χαρά…και είμαι και μοναχοπαίδι τι να κάνω με τους γονείς μου;»

Τώρα μάλιστα…

«Εσύ παντού μια χαρά είσαι, μιλάς γλώσσες, είσαι κοινωνική…»

«Και ως γυναίκα όλο και σε κάποια κουζίνα μπορείς να έχεις μία θέση!!»

«Γίνεσαι κυνική!»

«Δεν γίνομαι, είμαι!»

Από πού στο καλό να φύγω…τώρα;…Βοήθεια!

«Κοίτα είμαστε σε μία ηλικία που πρέπει να πάρουμε αποφάσεις, αν δεν μείνουμε μαζί…πώς θα καταλάβουμε αν μπορούμε να συνεχίσουμε;»

Μπορούμε να συνεχίσουμε το διάλογο σε τρεις αιώνες παρακαλώ;

«Ναι ξέρεις πρέπει να δούμε…έχω υποχρεώσεις στη Γ… να το συζητήσω και με τους δικούς μου…και να δούμε»

Πες ναι…ναι…ναι

«Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε σχέδια και να πάρουμε αποφάσεις…άσε τις δικαιολογίες»

Είναι νωρίς σου λέω και είναι άδικο να πάρω αποφάσεις τη στιγμή που κοιμάμαι!

«Θα μεγαλώσεις επιτέλους;»

Μα γιατί;

«Μεγάλη είμαι…εσύ θέλεις να με γεράσεις!»

«Έχεις καταλάβει τι ηλικία έχουμε;»

«Μίλα για σένα…εμένα μια χαρά είναι η ηλικία μου!!»

Δεν μου έφτανε η μάνα μου με αυτήν την ερώτηση…κάθε φορά που η κόρη κάποιας γνωστής φόραγε το πολυπόθητο άσπρο φορεματάκι…τώρα και το boy περνάει στην επίθεση!

«Δεν με αγαπάς…»

Αυτό λέγεται χτύπημα κάτω από τη μέση!

«Μα…»

Μαμούνια…

Ένα χρόνο μετά…από διαπραγματεύσεις…τα μπογαλάκια μου (όσα δεν πούλησα στο ebay)…μαζί με εμένα αφήνουν τη χώρα Γ και ξεκινάνε να ζουν κάτω από την ίδια στέγη με το boy…στη χώρα Ι.

Ε… ρε… Γλέντια!!!

Συνεχίζεται…

Συνεχίζεται;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;


 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Ιουλίου 11, 2006 |


32 Comments:


At 7/11/2006 12:42 μ.μ., Blogger BadlyDrawnBoy

να ένα ακόμα γιουβαρλάκι

τώρα πάω να διαβάσω το ποστ

 

At 7/11/2006 1:25 μ.μ., Blogger Giramondo

Δεν μου λες εσύ!! Μόνο τον κεφτέ θέλεις;; Για να ξέρουμε! Αν είναι έτσι θα σου γράφω mail πριν ανεβάσω ποστ να είσαι έτοιμος!! :)

Γράψε βρε και μετά το διάβασμα του ποστακίου...πες μου τι φοβερά που τα λέω...θέλω κι εγώ λίγο προδέρμ...κάθε μέρα!!

φιλιά

 

At 7/11/2006 3:59 μ.μ., Blogger ExiLioN_MouToniDioN

Αχ αυτή η ξενητιά..δύσκολη,δύσκολη!

 

At 7/11/2006 4:26 μ.μ., Blogger BadlyDrawnBoy

Καλέ εσύ είσαι η super γιαγια (θυμάσαι την παλια καλή αγγλική σειρά;)! Μια χαρά τα λες!

Μακάρι και εγώ στην ηλικία σου να τρέχω με πιπίνια, όπως εσύ τώρα με τα τεκνά. Το πάθος που έχεις για τη ζωή, το αποδίδω στην ευρωπαϊκή σου κουλτούρα. Είναι σχεδόν απίθανο να δεις ελληνίδα γιαγιά να μιλάει ανοιχτά για τέτοια θέματα. Το πιθανότερο είναι ότι στα 84 τους είτε φοράνε μαύρα και τσεμπέρια, είτε έχουν παραιτηθεί τελείως από τη ζωή και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τίποτα. Και πάλι μπράβο!!! Στην πραγματικότητα δεν είσαι 84, αλλά τέσσερις 21χρονες στη συσκευασία της μιας. Και ξανά μπράβο!

Να τους προσέχεις όμως τους πιτσιρικάδες, διότι ναι μεν μπορεί να σου προσφέρουν προδέρμ και ζεστασιά, αλλά από την άλλη μπορεί και να εποφθαλμιούν την περιουσία σου, η οποία, κατά πάσα πιθανότητα, είναι… πολύ μεγάλη.

Η συγκατοίκηση θέλει προσοχή. Ο γάμος, έτσι όπως τον αντιλαμβάνεται ο μέσος Έλληνας, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Αν το αμόρε καταφέρει και σε τυλίξει και σε κάνει να πεις το μεγάλο ναι, εγώ φιλικά σε συμβουλεύω να μετριάσεις τον ενθουσιασμό σου, να σκεφτείς καλά τι θέλεις να κάνεις, και με όλο το θάρρος και το θράσος που διαθέτεις να του ζητήσεις …προγαμιαίο συμβόλαιο. Μην ξεχνάς ότι ο γάμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια νομική σύμβαση, μια απλή δικαιοπραξία – στην οποία υποκριτικά η κοινωνία αποδίδει πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτή που πρέπει- και δεν πρέπει να τον παίρνεις και πολύ στα σοβαρά. Μια περιπέτεια είναι. Αυτά, βέβαια, μάλλον τα ξέρεις εσύ, καθώς φαντάζομαι ότι όλα αυτά τα χρόνια πιθανότατα έχεις κάνει αρκετούς γάμους! Έτσι είναι οι εκκεντρικές γιαγιάδες. Μια ζωή παραμυθένια, μια ζωή σαν της Χριστίνας Ωνάση… με happy end όμως!

Για το θέμα των διακοπών που ανέφερες στο προηγούμενο ποστ…

Μια καλή ιδέα είναι να πάτε στην Αιδηψό – έχει τα καλύτερα ιαματικά λουτρά.

Αν πάλι θέλεις βουνίσιες καταστάσεις, σου συνιστώ την Αριδαία Πέλλης. Με το μπικινάκι σου και με το τεκνάκι σου θα μπορείτε ελεύθερα και ανενδοίαστα να κυλιέστε με τις ώρες μέσα στα λασπόλουτρα και τους αγρούς. Έχω ακούσει επίσης ότι διεξάγονται και αγώνες λασπομαχίας: σέξυ γιαγιάδες παλεύουν μέσα στις λάσπες και η νικήτρια κερδίζει μια βραδιά για τίλιο με τον Mr Έδεσσα.

Τέλος, εύχομαι να μη με θεωρείς έναν απλό κεφτεδολάγνο-κεφτεδοφάγο του κοινού μπλογκικού δικαίου, αλλά ως κάτι… ίσως ανώτερο από κεφτεδιστή!

ΥΓ. Πλάκα-πλάκα η εργοτελίνα πιο γριά από εσένα είναι, αλλά δεν έχω θίξει ποτέ το δικό της θέμα. Είχα προτείνει όμως να αυτοαναγορευθεί η Κρήτη σε ανεξάρτητο βασίλειο με εσένα βασίλισσα και εκείνη ισόβια πρωθυπουργό.

 

At 7/11/2006 6:23 μ.μ., Blogger Darthiir the Abban

Μα γιατί αρνείσαι την φύση;;;
Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο…

Α και… κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και … κάθε κατεργάρησα στην κουζίνα της….

 

At 7/11/2006 6:40 μ.μ., Blogger γιώργος

κάθε αρχή και δύσκολη...
μην απελπίζεσαι...
έχεις καλό σύντροφο και θα σε βοηθήσει...
όλα θα πάνε καλά... μη φοβάσαι...

καλησπέρα...

 

At 7/11/2006 7:29 μ.μ., Blogger Giramondo

FunKy_MouToN: Άσε προβατάκι και όσο είναι επιλογή και "ένα αύριο" θα γυρίσεις κάτι γίνεται...διαφορετικά...σνιφ σνιφ!:)

BadlyDrawnBoy: Πώς τα λες βρε αγοράκι μου εσύ;; Λες να σε βάλω στα μελλοντικά μου σχέδια...χιχιχι...και στη διαθήκη μου φυσικά!!
Δεν μιλάει ελληνικά καρδιά μου!! Αλλά στην Αιδηψό θα τον πάω μιας και λες ότι είναι τόσο ωραία και διασκεδαστικά!
Οι δημοκρατικές σου απόψεις περί Κρήτης με αφήνουν άφωνη!!!Είναι η εργοτελίνα πιο μεγάλη από εμένα;;; θα πάω να το κοιτάξω!

Darthiir:...δεν πας στον πάγκο σου λέω εγώ...και άσε τις εξυπνάδες!!:ρ

γιώργο:...εσύ πάντα θετική ενέργεια...ευχαριστώ!!!



Καλησπέρες

 

At 7/12/2006 3:53 π.μ., Blogger Attalanti

Ευκαιρία για αλλαγές! Τι καλύτερο! (Η πανσέληνος στον Αιγόκερω φταίει... Από Πέμπτη θα σου φαίνονται καλύτερα τα πράγματα).

πολλά φιλιά!

 

At 7/12/2006 2:17 μ.μ., Blogger kaTeRINa

ωραίες είναι οι ευχάριστες αλλαγές...σε ζωντανεύουν...

φιλιά!

 

At 7/12/2006 5:28 μ.μ., Blogger Darthiir the Abban

Σεμνάαααα.....

 

At 7/12/2006 8:10 μ.μ., Blogger Giramondo

Attalanti...παιδί μου αν υπάρχουν διάφορες αστρικές αλλαγές να τις λες στη μαμά γιατί έχει μαύρα μεσάνυχτα!:)Οι αλλαγές έχουν γίνει εδώ και 2-3 μήνες...πότε λες να με σώσει καμιά πανσέληνος, κάτι σε ανάδρομο...κάτι; Σματς

kaTeRINa: Εσείς τα νέα παιδιά...όλα θετικά τα βλέπετε!!! :)ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΤΕ!!! :)Εγώ στα 84...τι ψάχνω;;; ;)

Darthiir...εγώ σεμνά;...εσύ σεμνά!!! :ρ

φιλιά

 

At 7/12/2006 9:07 μ.μ., Blogger Attalanti

Μην ανησυχείς - όλοι οι Ταύροι που ξέρω, μια σεληνίαση την έπαθαν χθες. Ένα θα σου πω: έκανα ψυχανάλυση μέχρι τις τρεις το πρωι, για να βάλω μια ταυρίνα για ύπνο χθες το βράδυ. Το παρακάτω έχει διαφορετικό νόημα τώρα: I'll keep you posted!

xxxxx

 

At 7/12/2006 9:17 μ.μ., Blogger Mantalena Parianos

Mοιάζει οξύμωρο, αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, κάθε φορά που μου έλεγαν "να μεγαλώσω", το αντιλαμβανόμουν σαν να μου έλεγαν να πάψω να αναπτύσσομαι. Να φτάσω σε ένα επίπεδο προβλέψιμο και ασφαλές, και να μην τρομάζω κανέναν.
Είτε ήταν σχέση ερωτική, είτε με τους γονείς μου: όλοι θέλουν να τρώμε όλο μας το φαϊ και να είμαστε καλά παιδάκια...

 

At 7/12/2006 9:34 μ.μ., Blogger Giramondo

Μπράβο attalanti παιδί μου...να ξέρω πότε θα φάω καμιά γλάστρα στο κεφάλι!Σματς

Mantalena Parianos: Τώρα εσύ μάλλον έχεις δίκιο...αλλά πού να ψάξουμε για να το βρούμε;; :)

Φιλιά

 

At 7/12/2006 9:36 μ.μ., Blogger Pink Panther

Στη θέση σου, αν δεν ήμουν σίγουρος ότι το θέλω - χωρίς ΚΑΝΕΝΑ ερωτηματικό ή αμφιβολία - δεν θα το έκανα.
Είναι ΜΕΓΑΛΟ βήμα, γυριστρούλα!!!

Αυτά εγώ. Εσύ όμως, κάνε ότι προστάζει η καρδιά & η ψυχή σου.

Μικρή ... είσαι ακόμα, δικαιούσαι τα λαθάκια σου!!!
Μέχρι τα 284... ;) :)

I wish U the best luck 4 U.

 

At 7/12/2006 9:42 μ.μ., Blogger Giramondo

Pantherako...ευχαριστώ

αν δεν δοκιμάσεις...δεν ξέρεις...και ζεις με τα "αν"...και εμένα τα "αν" δεν μου αρέσουν.Προτιμώ το πήγα...είδα...έσπασα τα ωραία μου μούτρα...και γύρισα...είμαι πάλι εδώ...και γειά σας...χωρίς "αν" και "μήπως"!

Σίγουρα με κατάλαβες...ε;;

φιλιά

 

At 7/12/2006 9:49 μ.μ., Blogger Pink Panther

@ giramond-άτσι

Σε καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ.
Γι' αυτό & το "...δικαιούσαι τα λαθάκια σου"

Ένας γέρος (συνομήλικός σου :):):)) Κρητικός, μου είχε πει κάποτε:
"Κάλλιο να μετανιώνω για πράματα που έκανα, παρά για πράματα που ΔΕΝ έκανα..."

 

At 7/12/2006 9:53 μ.μ., Blogger Giramondo

Και οι κρητικοί ξέρουν από καλό λάδι και όχι μόνο!!! :)

Σματς

 

At 7/12/2006 10:11 μ.μ., Blogger Zero

Ώστε γι'αυτό ήμουν σε ελαστικότητα ο Ταύρος. Blame it to the moon!

Κι επειδή είμαι και λίγο χαζούλης... Μιλάμε για πρόταση γάμου ή πρόταση συγκατοίκησης? Γιατί έχασα λίγο τη μπάλα... :(

 

At 7/12/2006 10:18 μ.μ., Blogger Giramondo

Φτου σου κακό παιδί!!!

Κακές λέξεις όπως "γάμος" δεν λέμε σε αυτό ονειροblogάκι!! Άκου εκεί!!

φιλιά

 

At 7/12/2006 10:25 μ.μ., Blogger Attalanti

Τουλάχιστον, εκεί στα ξένα, θα έχεις ελληνκή γραμματοσειρά στον υπολογιστή σου; Πρέπει, πρέπει, πρέπει! Είσαι πολίτης του κόσμου, αλλά το blog σου δε γίνεται να γράφεται αλλιώς, ε; Ε;

Επίσης, εκεί στα καινούρια, έχεις καλές ευκαιρίες να ψωνίσεις καινούρια σεντόνια (όχι απ' αυτά που μας συνηθίζεις, από τα άλλα, τα... απαλά) και μπορείς να τρως ωραίο παγωτό αντί για φαγητό! Pas mal, maman, pas mal!

 

At 7/12/2006 10:31 μ.μ., Blogger Giramondo

Attalinti...ο pcάκος μου είναι γερμανός...αλλά μιλάει ελληνικά...οπότε όλα μία χαρά!!

Τα σεντόνια είναι η αλήθεια ότι δεν με απασχολούν και πολύ(φτου μου ξέρω!!τι νοικοκυρά είμαι εγώ;;)
Τώρα για το παγωτό...ίσως και να έχεις δίκιο... :)

Να σε ρωτήσω...αυτόν εκεί από πάνω...αυτό που δεν έχει τρόπους και που μας βγάζει τη γλώσσα τον θέλεις για αδελφό;;;

σματς

 

At 7/12/2006 10:33 μ.μ., Blogger Zero

Δεκτό και συγγνώμη!

Από την άλλη αν όντως η συζήτηση έγινε όπως την έγραψες πρέπει να έχετε πολύ πλάκα εσείς οι δύο! :)

«Νομίζω ότι πρέπει να σκεφτείς σοβαρά το να έρθεις να μείνουμε μαζί.»
#Όταν παίρνουν αυτό το ύφος του "πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά" είναι αλήθεια πως είναι κάπως τρομακτικό στην αρχή.

«...δεν το βλέπεις λίγο περίπλοκο;»
#Βρε θες ή δε θες? Ναι ωραία είναι περίπλοκο! Εσύ θες ή δε θες?

«Τώρα το θυμήθηκες; Τόσα χρόνια δεν το σκεφτόσουν;»
#Σωστό κι αυτό.

«...και είμαι και μοναχοπαίδι τι να κάνω με τους γονείς μου;»
#Χμμμ.

«Εσύ παντού μια χαρά είσαι, μιλάς γλώσσες, είσαι κοινωνική…»
#Τώρα είναι επιχείρημα αυτό?

«Και ως γυναίκα όλο και σε κάποια κουζίνα μπορείς να έχεις μία θέση!!»
#Είσαι κυνική!

«Κοίτα είμαστε σε μία ηλικία που πρέπει να πάρουμε αποφάσεις, αν δεν μείνουμε μαζί…πώς θα καταλάβουμε αν μπορούμε να συνεχίσουμε;»
#Εδώ σοβαρεύει το πράμα.

«...άσε τις δικαιολογίες»
#Άσε τις δικαιολογίες.

«Θα μεγαλώσεις επιτέλους;»
#Είναι ανάγκη? Δε γίνεται να μετακομίσεις χωρίς να μεγαλώσεις?

«Μεγάλη είμαι…εσύ θέλεις να με γεράσεις!»
#Καλά του τά'πες!

«Έχεις καταλάβει τι ηλικία έχουμε;»
#Δεν τα λένε αυτά παλικαρά μου!

«Μίλα για σένα…εμένα μια χαρά είναι η ηλικία μου!!»
#Καλά του τά'πες!

«Δεν με αγαπάς…»
#Άουτς!


Πάντως αν είναι καλό παιδί τον αποπήρες λίγο τον άνθρωπο κι εσύ...

 

At 7/12/2006 10:48 μ.μ., Blogger Attalanti

Λοιπόν (σηκώνω μανίκια),
Αγαπητέ Zero,
έχεις δύο επιλογές.

1. Γίνεσαι αδερφός μου και υιος της και, ως υιος (όχι της γρίπης, ξέρω τι θα πεις) πρέπει να σέβεσαι και ν' αγαπάς τη μητέρα (giramondo, όχι φύση λέμε)!

2. Παραμένεις ένα άσπλαχνο και άκαρδο σκουλίκι που πειράζει τη μαμά μου και θα σε πατήσω κάτω, θα σου... και θα σου....(κάνω αέρα) και σιγά που φοβήθηκες, αλλά όποιος τα βάζει με τη μαμά μου δεν γλιτώνει!

Επειδή, λοιπόν, είσαι και εσύ ένα γλυκό και τρυφερό Ταυράκι, σε καλούμε στην οικογένεια (αλλά αν δεν έρθεις δεν θα στενοχωρηθώ, γιατί θα μου μείνει όλη η περιουσία, σε όλες τις ηπείρους)!

Υ.Γ. Καλά τα είπα μαμά;

 

At 7/12/2006 10:49 μ.μ., Blogger Giramondo

Από πλάκα Zero...άλλο τίποτα!!!
Γελάει όλος ο ντουνιάς!!!Εγώ δεν γελάω καμιά φορά...αλλά μάλλον είναι μέσα στο πρόγραμμα!

Σε Ευχαριστώ ΜΟΝΟ για όσες φορές μου έδωσες δίκιο!! :ρ

σματς

 

At 7/12/2006 10:53 μ.μ., Blogger Giramondo

Attalanti μου... άξιο παιδί της μανούλας...τα είπες μια χαρά...

Αφού έχω την άδεια σου...θα το δημοσιεύσω αύριο!
Τον Zero δεν το ρωτάω...ή μάλλον θα τον ρωτήσω με το δικό του τρόπο...

"Βρε θες ή δε θες? Ναι ωραία είναι περίπλοκο! Εσύ θες ή δε θες?"

χαχαχα

σματς

 

At 7/12/2006 11:11 μ.μ., Blogger Zero

Αγαπημένη attalanti αδελφούλα μου, προτιμώ να ανοίξω την κουρτίνα 1! Αν και μου πήρες τις ατάκες (βλ. γρίπη & φύση)!

Αχ, είμαι πολλλύ χαρούμενος βρε παιδιά που επιτέλους βρήκα κι εγώ μία οικογένννεια να με αγκαλιάσει και να κουλουριαστώ κάτω από τις ζεστές και στοργικές φτερούγες της! Και θα είμαι πολλλύ καλό παιδί, θα δείτε! Θα έχω πάντα καραμελλλίτσες για την αδελφούλα μου στη τσεπούλα μου, και θα φέρνω λουλουδια στη μανούλα κάθε πρωτομαγιά! Θα πάψω να είμαι ένα lost boy και θα χαιρετίσω μια για πάντα την Neverland... (ας με σταματήσει κάποιος)

:)

 

At 7/12/2006 11:13 μ.μ., Blogger Zero

"Σε Ευχαριστώ ΜΟΝΟ για όσες φορές μου έδωσες δίκιο!!" Γυναίκες... Μην αλλάξετε ποτέ!

 

At 7/15/2006 12:54 π.μ., Blogger triantara

εδώ θα ήθελα να καταγγείλω την δεσποινίς giramondo, γιατί με ύπουλους και δόλιους τρόπους κατάφερε να καταγράψει την παραπάνω συνομιλία που είχα ΕΓΩ με τον καλό μου πριν από κάτι μήνες.
Δεσποινίς G., να είστε σίγουρη ότι θα ακούσετε από τους δικηγόρους μου!!!

 

At 7/15/2006 3:28 μ.μ., Blogger Giramondo

Αγαπημένη μου triantara...ναι έχω βάλει κοριούς στο σπίτι σου...γιατί ο κόσμος θέλει να μαθαίνει την αλήθεια!!
Δικηγόρους έχουμε...κανένα γιατρό δεν στέλνεις...που τον έχουμε ανάγκη!!:ρ

φιλιά

 

At 2/15/2007 6:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

Where did you find it? Interesting read » » »

 
adopt your own virtual pet!

SYNC ME @ SYNC