Σάββατο, Ιουλίου 15, 2006

Σε βρίσκω κούκλα.

Ευχαριστώ.

Μου άρεσες από την αρχή.

Ευχαριστώ.

Έχεις φοβερό στήθος.

Ναι.

Και όμορφα μάτια.

Ευχαριστώ.

Και φυσικά φοβερό χαρακτήρα.

Ευχαριστώ.

Όχι πραγματικά αν σκεφτεί κανείς την κατάσταση σου…είσαι μια χαρά!

Το ξέρω.

Το ξέρεις ότι έχεις καβαλήσει λίγο το καλάμι;

Συγνώμη.

Μην λες για όλα συγνώμη.

Συγνώμη.

Φεύγω.

Μάλιστα.

Βγάλε επιτέλους τα ακουστικά από τα αυτιά σου.

Συγνώμη.

Γιατί κλαις;

Έτσι.

Οι κοπέλες που κλαίνε φοβίζουν.

Έχεις δίκιο.

Και οι έξυπνες.

Το έχω ακούσει.

Και οι αυθόρμητες.

Ναι.

Είσαι τρελή για δέσιμο.

Ναι.

Τι έχεις στα χέρια σου;

Τίποτα.

Τι είναι;

Τίποτα...να μια καρδιά.

Ποιανού είναι;

Δεν ξέρω…τη βρήκα απλά.

Δική μου θα ‘ναι…δώσε μου την.

Και εσύ τι θα μου δώσεις;

Λέξεις;

Ποιες λέξεις;

Όλες αυτές που σου έχω πει…και ακόμα παραπάνω.

Μα ήταν όλες ψεύτικες.

Ναι, αλλά ήταν όμορφες! Σκέψου τη λέξη πέτρα…δεν είναι όμορφη;

Όμορφη, ναι.

Πάγος.

Ναι, πανέμορφη.

Γυαλί.

Φοβερή.

Δώσε μου τώρα την καρδιά.

Σ’ αγαπώ.

Ναι...κι εγώ.

Πάρε.

Ευχαριστώ.

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Σάββατο, Ιουλίου 15, 2006 |


16 Comments:


At 7/15/2006 9:53 μ.μ., Blogger Σύλβια Ο.

Πάντος, κάτι λείπει από τη συζήτηση! Κάτι δυναμικό...

 

At 7/15/2006 10:01 μ.μ., Blogger Giramondo

Σε αυτή την περίπτωση...μάλλον κάτι δεν κατάλαβες...
Δεν είναι καν συζήτηση...

...

φιλιά

 

At 7/15/2006 10:06 μ.μ., Blogger Σύλβια Ο.

Το τέλος όμως έχει λογοτεχνικό σασπένς.
Έχεις δίκειο, κάτι δεν κατάλαβα, τελικά, αλλά δεν ξέρω τι.

Τα φιλιά είναι ψεύτικα ή αλιθηνά;

 

At 7/15/2006 10:22 μ.μ., Blogger Giramondo

Σύλβια Ο. ... δεν είναι ανάγκη να βρεις κάτι...τουλάχιστον όχι στο δικό μου blog ... δεν είμαι λογοτέχνης...
Απλά ήθελα να σου δείξω ότι έχει μία άλλη διάσταση(μάλλον πιο πολλές...αλλά anyway).

Τα φιλιά ήταν σίγουρα αληθινά!

φιλιά και πάλι!


FunKy Προβατάκι μου τι έπαθες;;;
Χαμογέλα!!


φιλιά

 

At 7/16/2006 12:01 π.μ., Blogger I have been here before

Υπεροχο υπεροχο υπεροχο

 

At 7/16/2006 1:08 π.μ., Blogger Attalanti

Από την εμφάνιση της "καρδιάς" και μετά κράτησα την αναπνοή μου. Πέτρα - πάγος - γυαλί... Σκληρό & άφθαρτο, παγερό & απόμακρο, κοφτερό & διάφανο, και τόσο, μα τόσο οικείο... Να'σαι καλά!

 

At 7/16/2006 4:23 π.μ., Blogger triantara

σαν μια σταγόνα βροχής που κυλάει στο τζάμι. υπέροχο...

 

At 7/16/2006 11:26 π.μ., Blogger Zero

Μόνη σου μιλάς?

 

At 7/17/2006 10:39 π.μ., Blogger Darthiir the Abban

Μα να κατέβεις από το καλάμι για να δώσεις μια καρδιά;;;;

 

At 7/17/2006 11:03 π.μ., Blogger kaTeRINa

για άλλη μια φορά...με απλές λέξεις μου μετέφερες πολλές εικόνες...


«Σ’ αγαπώ.

Ναι...κι εγώ.»

είναι ωραίο να απαντάς με σ’ αγαπώ...το άλλο μου φαίνεται ψεύτικο...σαν να μη θέλει να ειπωθεί...

καλημέρα!

 

At 7/17/2006 12:52 μ.μ., Blogger Giramondo

FunKy...προβατάκι...εγώ χαμογελάω πάντα...γιατί μου έχουν πει...ότι κάνει τους άλλους να ψάχνονται!! :)
σματς σμουτς

love is porn and permanently absent: Καλώς ήρθες...και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. :)

Attalanti...γειά σου παιδάκι...μου...πως με καταλαβαίνεις!:) σματς σματς

triantara...με τιμάει η κρίση σας αγαπητή μου...καθώς και η ποιητική σας διάθεση!!!K?sse :)

Zero...μικρό μου...ναι βαδίζω και παραμιλώ!!...και αν απαντήσει κανείς...απάντησε!:)Σματς

Darthiirάκο...είδες που μπορεί να φτάσει κανείς; Μα να κατέβω...από το καλάμι μου...μεγάλη η χάρη...της καρδιάς! :)
Σμουτς

kaTeRINa...όχι δεν θέλει...είναι όπως λέμε..."τι θες να ακούσεις...θα στο πω...απλά μην με σκοτίζεις!" σματς μικρό μου.

φιλιά

 

At 7/17/2006 4:43 μ.μ., Blogger ηω-λιθικός

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
adopt your own virtual pet!

SYNC ME @ SYNC