Τετάρτη, Δεκεμβρίου 13, 2006
Οι επιλογές
Τις επιλογές μας…

Τις κάνουμε με την καρδιά ή με το μυαλό;

Τις κάνουμε από αγάπη ή από ανάγκη;

Τις κάνουμε γιατί θέλουμε ή γιατί μπορούμε;

Τις κάνουμε όποτε επιθυμούμε ή όποτε υποχρεωνόμαστε;

...

Αναρωτιέμαι τελικά…

Έχουμε το προνόμιο του να επιλέγουμε;
Ή
Νομίζουμε πως το έχουμε;






Ich vermisse euch...
Αφιερωμένο στις λάθος επιλογές μου…που αγαπώ πολύ περισσότερο από τις σωστές.

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Δεκεμβρίου 13, 2006 | 19 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006
Καλά να πάθω…
Σας εφιστώ την προσοχή!!

Εδώ στα πέριξ κυκλοφορεί μία κυρία επικίνδυνη.

Είναι μία κυρία που προκαλεί έντονα συναισθήματα στον κόσμο. Μία μεγάλη μερίδα ανθρώπων τη λατρεύει γιατί εξαιτίας της ζει καλύτερα. Μία άλλη αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων τη μισεί μα την ανέχεται γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.

Το όνομα της διάσημης στα μέρη μας κυρίας είναι Εκμετάλλευση και κάτι μου λέει ότι σε ένα βαθμό τη γνωρίζουμε όλοι... μιας και εμφανίζεται σε χώρους εργασίας, σε διαπροσωπικές σχέσεις ακόμα και στο δρόμο εκεί που περπατάς αμέριμνος.

Προσοχή λοιπόν…αν τη συναντήσετε ξεφορτωθείτε την γρήγορα.

Α και μία παράκληση…αν είναι στο χέρι σας…μην γνωρίζετε την κυρία Εκμετάλλευση σε άλλους…ίσως έτσι απομονωθεί και ξεκουμπιστεί από τη ζωή μας.


***
Καλά να πάθω λοιπόν…Ελλάδα ήθελα.
***
L- 2.12.2006
Και αν δεν μπορείτε να απαλλαγείτε από την κυρία Εκμετάλλευση...
κάντε διαλείμματα…βοηθάει!!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006 | 9 Εσύ τι λες;
Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006
Χωρίς...
Αν με ρωτούσες τι είμαι…

Θα σου έλεγα Ακροβάτης…

Όχι μην ψάχνεις το τεντωμένο σχοινί κάτω από τα πόδια μου…

Εγώ ακροβατώ πάνω σε

Μπορώ

Αντέχω

Θέλω

Πρέπει

Απαγορεύεται

και όλα αυτά χωρίς δίχτυ προστασίας...


...χωρίς...
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006
Το αλφάβητο της ζωής μου στην Αθήνα
Ο εγκλιματισμός μου στη μαμά Ελλάδα ακολουθεί γοργούς και χαρωπούς ρυθμούς…σας παραθέτω λοιπόν…



Το αλφάβητο της ζωής μου στην Αθήνα
(Νοέμβριος 2006)


Α όπως Ακαδημίας…γιατί τελικά το πεπρωμένο πάντα εκεί τριγύρω οδηγεί

Β όπως Βιβλιοπωλεία…πολλά, ζεστά και διαφορετικά

Γ όπως Γέλιο…που κόβεται αν κάνεις το λάθος να ανοίξεις την τηλεόραση

Δ όπως Δρόμοι…κίνηση χωρίς όρια 24 ώρες το 24ωρο…ένδειξη ζωής

Ε όπως Εφορία…αστυνομία και άλλες όμορφες υπηρεσίες που ροκανίζουν το χρόνο μου

Ζ όπως Ζα-ζα-ζου…και όποιος κατάλαβε…κατάλαβε

Η όπως Ήλιος…με δόντια και κουλούρι σουσαμένιο στον πεζόδρομο

Θ όπως Θέατρα…πολλά…ώστε να μην ξέρεις τι να διαλέξεις

Ι όπως Ιριδισμοί…μπλε…μοβ…πορτοκαλί...την αυγή

Κ όπως Κινηματογράφοι…άνετοι με ταινίες που δεν έχουν μεταγλωττιστεί

Λ όπως Λουκουμάδες…ζεστοί με παγωτό καϊμάκι και ζεστή εφημερίδα

Μ όπως Μετρό…με πάει όπου θέλω ενώ παρακολουθώ περίεργους συνταξιδιώτες

Ν όπως Νυχτοπερπατήματα…άσχετα με το που σε βγάζουν

Ξ όπως Ξαφνιάσματα…δυσάρεστα και ανεπιθύμητα

Ο όπως Οδήγηση…σε ώρα αιχμής…ο εφιάλτης κάθε νευρικού συστήματος

Π όπως Πλάκα…γιατί κάποια πράγματα δεν μπορούν να συγκριθούν

Ρ όπως Ραδιόφωνο…που λατρεύω χωρίς άλλα σχόλια

Σ όπως Συνεργασίες…νέες που σε στύβουν και τις αγαπάς

Τ όπως Τυρόπιτα…στις 4 το πρωί…στη γνωστή γωνία

Υ όπως Υστερία…σε ουρές για μετρό, τράπεζες και διαβατήρια…χαλαρά παιδιά

Φ όπως Φανάρια…κόκκινα που φαίνεται να μην είναι υποχρεωτικά

Χ όπως Χάος…δημιουργικό και μη

Ψ όπως Ψαροταβέρνα…και θάλασσα την Κυριακή βρέξει…χιονίσει

Ω όπως Ωράρια…τρελά
___________________________________________________
Τι άλλο μπορώ να προσθέσω...εσείς που τα ξέρετε καλά...ακούω συμβουλές!!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006 | 11 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006
Οι περιπέτειες...της Αρκουδίτσας!

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν η μικρή Αρκουδίτσα. Η Αρκουδίτσα γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μία μεγάλη πόλη…μία πόλη σαν την Αθήνα. Την πόλη αυτή η Αρκουδίτσα την αγαπούσε.

Μεγαλώνοντας και για διάφορους λόγους έζησε στο εξωτερικό και ταξίδεψε πολύ. Της άρεσε να βλέπει νέα μέρη, πώς ζούσαν οι αρκούδες σε άλλες χώρες, τι έτρωγαν, τι γλώσσα μίλαγαν…ότι μπορούσε να μάθει…και ήταν νέο και διαφορετικό το μάθαινε η Αρκουδίτσα.

Κάποτε όμως ένοιωσε νοσταλγία…και είπε να κάνει ένα διάλειμμα. Να πάει να δει και πάλι από κοντά τη δική της την πόλη…αυτή τη μεγάλη που μοιάζει με την Αθήνα!

Μια και δυο λοιπόν πήρε το αεροπλάνο…και να την!

Λίγο θορυβώδη τη βρήκε την πόλη της αλλά της άρεσε, πεζοδρόμια δεν είχε αλλά της άρεσε, πολλά αυτοκίνητα…αλλά της άρεσε…να μην τα πολυλογούμε…όλα της άρεσαν γιατί ήταν ο τόπος ο δικός της. Έβλεπε τα στραβά και χαμογέλαγε.

Ένα όμορφο πρωινό είπε να βγάλει το σκυλάκι της βόλτα (ναι η αρκουδίτσα έχει και σκυλάκι!). Αμέριμνη δεν ήταν και πολύ στενοχωριόταν που φόραγε στο σκυλάκι της λουρί…αλλά η κίνηση ήταν έντονη και τα πεζοδρόμια είχαν γίνει χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων! Τι εντολές να δώσει στο σκυλάκι της…και που να πάει το καημένο; Για την ασφάλειά του λοιπόν το είχε δεμένο.

Αργότερα βρήκαν ένα κομμάτι πεζοδρομίου ελεύθερο…το σκυλάκι πήδαγε χαρούμενο «λύσε με…λύσε με!!» φώναζε…η Αρκουδίτσα όμως έκανε πως δεν άκουγε…ήξερε ότι το όνειρο αυτό θα τελείωνε σύντομα…για την ακρίβεια…στα επόμενα μέτρα! Περπάταγε όμως χαλαρή…τι μπορούσε να τους συμβεί στο πεζοδρόμιο;

Ξαφνικά βλέπει ένα αυτοκίνητο να έρχεται με ταχύτητα προς το μέρος της…ίσα που πρόλαβε να ακινητοποιήσει το σκυλάκι που χοροπήδαγε χαρούμενα δίπλα της…όταν είδε τη μπροστινή ρόδα του οχήματος να σταματάει ακριβώς δίπλα από τη φατσούλα του μικρού της φίλου!

Ο αρκουδόμαγκας που είχε ως στόχο να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο ανεξάρτητα από το ποιος βρισκόταν εκεί…κοίταξε με ύφος βαρύ…αδιαφόρησε και συνέχισε τη δουλειά του…με προσοχή τουλάχιστον αυτή τη φορά ώστε να μην φάει κανέναν λάχανο!

Η Αρκουδίτσα δεν είπε τίποτα και έφυγε.

Μούρης: "Μαμά Giramondo ζόρικα τα βλέπω τα πράγματα εδώ!"

Αφιερωμένο στο Μούρη μου…που ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα…διαφορετικά θα με είχατε δει στις ειδήσεις για τη δολοφονία του αρκουδόμαγκα!

Επίσης σε μερικούς άντρες οδηγούς της Αθήνας…ναι παιδιά να δεχτούμε ότι οι γυναίκες οδηγοί πρέπει να πάνε στην κουζίνα τους…να πάτε όμως και εσείς να «εκτονωθείτε»…γιατί μας έχει φάει η μ@λ@κ!@ στους δρόμους!!

Ειδική αφιέρωση σε άλλο αρκουδόμαγκα που αφού στρίμωξε καλά-καλά το τουτούνι του μου είπε να καλέσω το 166 (άσχετο!!;;!!)…εγώ όμως χώρεσα…καλέ μου…εσύ ακόμα εκεί είσαι;;;;

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006 | 6 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006
Δεν σου αφιερώνω...
Δεν σου αφιερώνω τις λέξεις που θα ήθελες να ακούσεις…

Όχι γιατί δεν τις αξίζεις…
Αλλά γιατί δεν ξέρεις να τις κερδίζεις…

Πολλές φορές τις εκβίασες…
Μην γελιέσαι…

Εσύ τις έφερες εκεί που ήθελες…
Και τώρα που αντιστέκονται θυμώνεις…

Δεν σου αφιερώνω τις λέξεις που θα ήθελες να ακούσεις…

Οι λέξεις δεν εκβιάζονται…ούτε και εγώ…


Η blogina Giramondo…λέει με όλο το θράσος που διαθέτει…ότι γράφει στο blogάκι της…ότι της κατέβει…και όποτε της κατέβει!
Κατανοητό;
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006 | 24 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006
Η σελήνη κάνει μπάνιο…


Μερικά πράγματα δεν μπορώ με λέξεις να τα πω…

Να σαν και αυτό που είδα χθες…

Είδα τη σελήνη να κάνει μπάνιο…

Άπλωνε το σώμα της …πάνω στο σώμα της θάλασσας και το χάιδευε απαλά…

Την είδα να αλλάζει χρώματα, να κρύβεται πίσω από τα σύννεφα …και να κάνει μπάνιο…ή μήπως χόρευε; …θα σε γελάσω…

Και η θάλασσα γλυκιά…ήταν ήρεμη και την άφηνε να παίζει με το φως πάνω στην επιφάνειά της…

Και φώτιζε η σελήνη…την πόλη…έπαιζε κρυφτό με εμένα…πλησίαζε το βουνό…και μετά γύρναγε πάλι να κάνει μπάνιο στην θάλασσα και να φιλήσει τα καράβια που ταξίδευαν…

Σου είπα μερικά πράγματα με λέξεις να τα πω…δεν μπορώ…

*****

Σε όσα δεν λέμε...μα υπάρχουν...

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 | 13 Εσύ τι λες;
Τρίτη, Οκτωβρίου 31, 2006
Τα μάτια δακρύζουν…όταν βλέπουν τον ήλιο ν’ ανατέλλει…

Κοίταγαν την πόλη από ψηλά για μία ακόμα φορά. Την ανάσα της νύχτας... αυτής της πόλης...τη γνώριζαν καλά. Γνώριζαν και τα χρώματά της όταν χάραζε…όταν ο ήλιος γλυκοφιλούσε τη σελήνη και την έστελνε για ύπνο. Τις λάτρευαν αυτές τις ώρες…πάντα από ψηλά!

Από την πρώτη στιγμή που το παιχνίδι της ζωής τους έφερε μαζί αυτοί πήγαιναν σε κάποιο βουνό και κοίταγαν την πόλη…περιμένοντας να χαράξει…σπάνια χώριζαν νωρίτερα.

Τους άρεσε να βλέπουν τα φώτα της πόλης, να μαντεύουν που αρχίζει η θάλασσα, να ξεχωρίζουν κτήρια, γήπεδα και λεωφόρους. Να Βλέπουν αεροπλάνα να απογειώνονται και να προσγειώνονται και να κάνουν υποθέσεις για το που πάνε και από πού έρχονται. Να θαυμάζουν τις διάφορες φάσεις της σελήνης και να την κάνουν μάρτυρα του έρωτά τους, ενός έρωτα πάντα παθιασμένου μα και γλυκού ταυτόχρονα, ενός έρωτα σχεδόν πάντα παράνομου μα και νόμιμου συνάμα…ενός έρωτα με μουσική υπόκρουση…

Σ' ακολουθώ στη τσέπη σου γλιστράω
σα διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ' ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακκάκι που 'χεις στο λαιμό

Και πάντα ακολουθούσαν.

Ακολουθούσε ο ένας τον άλλο, ακολουθούσαν το ένστικτο, ακολουθούσαν υποδείξεις, ανάγκες, εμμονές. Και με κάποιο τρόπο…

Σ' ακολουθώ σ' αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ' ακολουθώ

Πάντα

Ακόμα και όταν όλα έσπαγαν και οι δικές τους γέφυρες γκρεμιζόταν…ακόμα και όταν άλλα νέα τείχη χτιζόταν…κάποιος ακολουθούσε…και κάποιος υπέκυπτε. Σαν χαλασμένος δίσκος…που έχει κολλήσει η βελόνα και επαναλαμβάνει την ίδια φράση.

Ακολουθείς-υποκύπτω-υποκύπτεις-ακολουθώ. Ακολουθείς-υποκύπτω-υποκύπτεις-ακολουθώ. Ακολουθείς-υποκύπτω-υποκύπτεις-ακολουθώ.

Και εκεί ανάμεσα…η πόλη να τους κοιτά από χαμηλά και να τους κλείνει το μάτι. Και η νύχτα να σκεπάζει με το μαύρο της…τα όσα δεν έπρεπε…

Η αυγή από το βουνό έχει χρώμα χρυσοπορτοκαλί που φτάνει μέχρι και τη θάλασσα…τη θάλασσα που φαίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Ένας ορίζοντας που σήμερα που τον κοίταζαν και πάλι από ψηλά ήταν θολός…αν και δεν είχε ομίχλη.

Γιατί ήξεραν ότι νύχτα δική τους δεν υπήρχε πια…

Σφιχταγκαλιάστηκαν και περίμεναν τον ήλιο.

Δεν θυμάμαι αν στο είχα πει…τα μάτια δακρύζουν…όταν βλέπουν τον ήλιο ν’ ανατέλλει…

Για σένα που ξέρεις να ακολουθείς και να υποκύπτεις.

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Οκτωβρίου 31, 2006 | 10 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2006
Life(o)...στην Αθήνα
Για να μην λέτε ότι γκρινιάζω συνέχεια όποτε έρχομαι στην Ελλάδα…θα μιλήσω και για κάτι που μου αρέσει στην Αθήνα!

Είναι οι δωρεάν εφημερίδες που βρίσκει κανείς στο μετρό και όχι μόνο!
Μπορώ να μαθαίνω καθημερινά τι γίνεται στην πόλη μου και μάλιστα χωρίς να πληρώσω δεκάρα τσακιστή…βέβαια δεν έχω τα cd και τα dvd και όοοολες τις άλλες προσφορές που δίνουν οι εφημερίδες και τα περιοδικά…αλλά σκασίλες μου!
Αυτές λοιπόν οι εφημερίδες (αν και λιγάκι καθοδηγούμενες νομίζω…κανείς δεν είναι τέλειος!) με ενημερώνουν για τις ταινίες, τα θέατρα, τις εκθέσεις και τις εκδηλώσεις της εβδομάδας…κάνουν προτάσεις για φαγητό και ποτό…και καλύπτουν και λίγο από πολιτική, κοινωνικά θέματα, υγεία, αθλητικά, τουρισμό…και πάει λέγοντας!

Αγαπημένη είναι η Lifo…ίσως γιατί είναι πιο νεανική…ίσως γιατί έχει πιάσει τόπο και η πλύση εγκεφάλου από τον Πιτσιρίκο…λέει…λέει το κοπέλι…κάνει τη γριά και θέλει! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διαβάζω καθημερινά και τα άλλα έντυπα. Μία παρατήρηση θα είχα μόνο για τη Lifo αλλά προς το παρόν δεν έχει ζητήσει και κανείς τη γνώμη μου οπότε και την κρατάω για μένα! Γιατί στις μέρες μας το να λες την άποψή σου χωρίς άδεια είναι επικίνδυνο!!

Δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω το Athens Voice…κάνω κάτι λάθος;;

Τι δεν έχουν τα έντυπα αυτά και μου αρέσουν τόσο;; Δεν έχουν κουτσομπολιό!! Ακόμα και αν έχουν ένα αφιέρωμα σε κάποιον…μιλάνε κυρίως για τη δουλειά του και τις απόψεις του…ή και για τη ζωή του…αλλά χωρίς κρεβάτια…μαξιλάρια και άλλα παρεμφερή!


Το οποίο και με φέρνει στην επόμενη σκέψη μου!

Έλεος καλά μου κανάλια!!!
Δεν πρόλαβα να έρθω και είμαι έτοιμη να αρχίσω στις σφαλιάρες όποιον τολμήσει να με ρωτήσει αν άκουσα με ποιον πήγε η κυρία Ποτσουπούλου.;.;.; Με πόσες έχει παντρευτεί φέτος ο κύριος Μινούπουλος.;.;.;ΕΕεεεε;;;Με πόσες;;; Τι φόρεσε σε εμφάνισή της η κυρία Μπιτουπουλάκη.;.;.; Το εσώρουχό της ανάποδα;;; Είναι στη μόδα φέτος η φούστα πάνω από παντελόνι ή όχι!!;;;!!!

Σταματάω πάλι άρχισα τα αρνητικά!!!

Γυρνάω στα θετικά…πρώτη φορά ανακάλυψα την πληθώρα σεμιναρίων που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς στην Αθήνα…πάνω σε διάφορα θέματα!!
Από την άλλη οι τιμές είναι συχνά τσουχτερές…και δεν έχουν καμία σχέση με ανάλογες προσφορές που γίνονται για παράδειγμα στη Γερμανία. Κύριε Ελληνικό Κράτος…τι θα έλεγες να ασχοληθείς λιγουλάκι; Αν θυμάμαι καλά υποστηρίζεις τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επικροτεί τη δια βίου παιδεία!!! Σωστά;;; Τώρα θα μου πεις τι ψάχνω…εσύ ούτε με την υποχρεωτική παιδεία δεν τα βγάζεις πέρα!!!

Τελικά πάλι σε αρνητικό το γύρισα το θέμα…παρατηρώ μία γκρίνια πάλι…οπότε κλείνω και πάω να βρω ποιος θα με συνοδεύσει σε όλα τα ωραία που έχω σημειώσει ότι θέλω να πάω!

Φιλιά Πολλά!!!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2006 | 3 Εσύ τι λες;
Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006
Απλά...άγνοια και βλακεία;;;
Η Ελλάδα είναι μία δημοκρατική χώρα! Επίσης στην Ελλάδα οι πολίτες μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς! Ναι σου λέω!! Δεν πρόκειται να έρθουν στα καλά καθούμενα μέσα στη νύχτα, να σε βγάλουν από το κρεβάτι σου για να σου βγάλουν το ωραίο σου προφίλ φωτογραφίες!!! Όχι δεν θα γίνει αυτό! Και αν γίνει είναι σίγουρα για το καλό σου!! Για παράδειγμα για να κλονίσουν τα θεμέλια μιας προσωπικής επιχείρησης επιδοτούμενης από πρόγραμμα ανεργίας του ΟΑΕΔ…όπως έγινε στην περίπτωση του κυρίου Τσιπρόπουλου. Τι τη θέλεις τη δουλειά βρε άνθρωπε;

Στο http://www.blogme.gr δεν θυμάμαι να συμμετείχα (δεν παίρνω βέβαια και όρκο γιατί μερικές φορές δεν θυμάμαι και τι κάνω!) όταν όμως διάβασα τις περιπέτειες του κύριου Τσιπρόπουλου εξοργίστηκα. Όχι τόσο για την άγνοιά τους…όσο για το γεγονός ότι όπως πάντα βρήκαν ένα εξιλαστήριο θύμα! Ή μήπως το έχουν σκεφτεί ακόμα πιο καλά και είπαν αν πιάσουμε έναν μόνο blogίνο ή μία μόνο blogίνα…δεν θα καταφέρουμε τίποτα…αν όμως πιάσουμε κάποιον που αντιπροσωπεύει μία ομάδα θα γίνει πιο μεγάλος ντόρος! Έτσι και τα παλιόπαιδα που γράφουν ενοχλητικά πράγματα…θα φοβηθούν και θα σταματήσουν!

Το ότι είμαστε μία μη σοβαρή χώρα σε πολλά επίπεδα το ξέραμε, το ότι μας δέρνει…μία ελαφρότητα να το πω;…το ξέραμε! Ευτυχώς που μας το θυμίζετε και κατά καιρούς πιο έντονα…μπας και ξυπνήσουμε! Γιατί που θα πάει…θα ξυπνήσουμε!




 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006 | 3 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006
Κορίτσια προσοχή...στις τσάντες που βγάζετε βόλτα!
Δύο φίλες…η Μαρία και η Γεωργία…συναντιούνται για να πιούνε το καφεδάκι τους ήρεμα…σε ήρεμο πλην όμως γεμάτο μέχρι ασφυξίας καφέ του Κολωνακίου.

Η Μαρία συνοδεύεται και από το τελευταίο της απόκτημα…(ή μήπως το απόκτημα συνοδεύει τη Μαρία; Χμμμ…)…μία φοβερή τσάντα της μάρκας Ακριβότατη…που αγόρασε στο τελευταίο της ταξίδι στο Παρίσι!!

Τη βλέπει την τσάντα η Γεωργία…και παθαίνει ένα κάτι!! Θέλει και εκείνη να αισθανθεί σημαντική…θέλει και εκείνη ένα τέτοιο απόκτημα…στο κάτω-κάτω γιατί κάθεται από το πρωί μέχρι το βράδυ και βγάζει τα μάτια της πάνω από φακέλους και υποθέσεις στο γραφείο…αν τελικά δεν μπορεί και εκείνη να έχει μια τέτοια Ακριβότατη;; Τι κι αν η Μαρία πήγε στο Παρίσι και την έφερε; Το ίδιο μαγαζί το έχουμε και στην Αθήνα!! Εδώ πιο κάτω!!

Η Γεωργία όμως είναι και σωστή φίλη…οπότε ρωτάει τη Μαρία για να αποφύγει τις παρεξηγήσεις:
- Μαρία μου…φοβερή η τσάντα…φοβερό γούστο έχεις…να μία τέτοια έψαχνα κι εγώ…θα σε πείραζε μωρέ να πάρω και εγώ μία ίδια;;;

Η Μαρία πάντα καλή φίλη απάντησε:
- Μα τι είναι αυτά που λες Γεωργία μου…ίσα- ίσα να την πάρεις και εσύ…και μετά θα βγαίνουμε και οι δύο μαζί και θα σκίζουμε!!
Γιατί ως γνωστό η ισχύς εν τη ενώσει!!!

Χαρούμενη η Γεωργία που δεν μπορεί και να περιμένει πολύ…για να αποκτήσει και αυτή τη δική της Ακριβότατη…αλλά και να ελαφρύνει το λογαριασμό της κατά 4.000 ευρουλάκια …ξεκινάει στο διάλειμμα της επόμενης μέρας και πάει στο φοβερό και τρομερό κατάστημα που στεγάζει τις Ακριβότατες!

Μετά από 20 λεπτά…αφού δεν είχε και να διαλέξει κάτι μιας και ήξερε ήδη και το μοντέλο και το μέγεθος της τσάντας-όνειρο που ήθελε…βγήκε κρατώντας το απόκτημά της, το όνειρό της…τη δική της Ακριβότατη!!!

Αισθανόταν δε και 20 πόντους πιο ψηλή μιας και όσο παρέμεινε στο κατάστημα της έκαναν τουλάχιστον 10 θετικά σχόλια για το γούστο και την αισθητική της…γιατί μόνο μία κυρία με Κ κεφαλαίο (και φυσικά ανάλογο κεφάλαιο!!)…θα μπορούσε να διαλέξει μία τέτοια τσάντα!!!

Η Μαρία είχε μία αγωνία…για το αν τελικά η κολλητή της θα αγόραζε την Ακριβότατη…έτσι στο δικό της διάλειμμα πήρε την φίλη της τηλέφωνο!

- Έλα τι έγινε; Την πήρες;
- Α…ναι! Την έχω εδώ δίπλα μου…είναι φανταστική!
- Αχ…τι ωραία!!!
- Ναι είμαι και ανακουφισμένη…γιατί είχαν και το ίδιο μοντέλο!!!
- Μπράβο…μπράβο!! Πότε θα συναντηθούμε;
- Αύριο; Τι λες;
- Ναι τέλεια…τα λέμε αύριο στο γνωστό καφέ!
- Γειααα…
- Γειααα…

Έτσι έκλεισαν ραντεβού τα κορίτσια για να βγάλουν έξω τις Ακριβότατές τους!!!

Την επόμενη μέρα να τα…τα κορίτσια…τέλεια …με φτιαγμένο μαλλί και φοβερή γενικά εμφάνιση…να απολαμβάνουν το καφεδάκι τους…να γελάνε χαρούμενες και φυσικά να θαυμάζουν τις Ακριβότατες!!!
Την ώρα όμως που τις θαύμαζαν κάτι άρχισαν να παρατηρούν…κάτι στις ραφές, κάτι στα κρικάκια, κάτι εδώ…κάτι εκεί…οι Ακριβότατες…δεν ήταν ολόιδιες!

Αμάν…άρχισε να ιδρώνει η Γεωργία θα με περάσουν για φτηνή!! Θα νομίζουν ότι πήγα και την πήρα από κανένα μετανάστη στο δρόμο!! Ή μήπως πήρε η Μαρία τη δική της από κανένα Μαυρούκο στο Παρίσι και με δουλεύει;;;

Η Μαρία λιγότερο καχύποπτη…άρχισε να αναρωτιέται μήπως ο οίκος αυτός δημιουργούσε τις τσάντες με κάποιες διαφορές…ανάλογα με τη χώρα…που έστελνε το προϊόν…αλλά σύντομα άφησε αυτή τη θέση! Τα πράγματα ήταν δύσκολα και τα κορίτσια είχαν χάσει το κέφι τους! Αποφάσισαν λοιπόν να πάρουν τις τσάντες τους και να πάνε στο κατάστημα…εκεί κοντά και να ρωτήσουν!!

Μια και δυο…δρόμο παίρνουν…δρόμο αφήνουν φτάνουν στο σπίτι της Ακριβότατης! Μπαίνουν μέσα με άγριες διαθέσεις- κυρίως γιατί αναγκάστηκαν να περπατήσουν γρήγορα πάνω στα πανάκριβα…αλλά άβολα υποδήματά τους…και κάποιος πρέπει να την πληρώσει!! Ζητάνε να μιλήσουν με κάποιον…και εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης.

- Γεια σας κύριε έχουμε μία ερώτηση.
- Γεια σας κυρίες μου…στη διάθεσή σας.
- Λοιπόν εγώ εχθές αν θυμάστε…αγόρασα από εσάς αυτήν την Ακριβότατη.
- Μα φυσικά θυμάμαι κυρία μου…εξαίρετη επιλογή!
- Και εγώ αγόρασα την ίδια τσάντα στο Παρίσι…επεμβαίνει η Μαρία.

Ο κύριος αρχίζει και χλομιάζει…κοιτάει γύρω του…ευτυχώς το μαγαζί είναι άδειο!!! Την ώρα που εκείνος ελέγχει το μαγαζί…τα κορίτσια τοποθετούν τις τσάντες πάνω στον πάγκο και αρχίζουν να απαριθμούν τις μικρές διαφορές που διαπίστωσαν!

- Πώς το εξηγείτε κύριε μου αυτό;; Θέλει να μάθει η Γεωργία!!
- Ξέρετε…το μαγαζί δεν πηγαίνει καλά…
- Ναι…
- Και για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε…παραγγείλαμε κάποια μοντέλα…όχι όλα φυσικά…σε αντιγραφές! Όχι φυσικά τις αντιγραφές που βρίσκει κανείς στο δρόμο…είναι οι ακριβότερες αντιγραφές!
- Τι λέτε κύριε;
- Να σας εξηγήσω…η κανονική Ακριβότατη σε αυτό το μοντέλο έχει κόστος 2.000 Ευρώ και έτσι έχουμε κέρδος μόνο 2.000 Ευρώ. Η ακριβή αντιγραφή μας κοστίζει 600 Ευρώ και έτσι έχουμε μεγαλύτερο κέρδος…για να σώσουμε το μαγαζί.
- Αυτό είναι απάτη! Είμαστε δικηγόροι και θα σας κάνουμε μήνυση!!! Δεν θα τη γλιτώσετε έτσι!! Τσίριξε η Μαρία!
- Εγώ την πλήρωσα την τσάντα για αυθεντική και θέλω μία αυθεντική Ακριβότατη!! Φώναξε η Γεωργία!
- Ναι ξέρετε…αυτό το μοντέλο δεν το έχουμε σε αυθεντικό…μπορείτε όμως να πάρετε κάποιο άλλο από τα γνήσια μοντέλα!!
- Είναι απάτη κύριε!!
- Και φυσικά για την ταλαιπωρία σας και για να μην καταστραφούμε από τη δυσφήμιση…σας κάνουμε και δώρο από μία αυθεντική βαλίτσα Ακριβότατη…αρκεί να αφήσουμε τις μηνύσεις και τα σχετικά!!

Τα κορίτσια κοιτάχτηκαν…ονειρεύτηκαν τον εαυτό τους να διασχίζει το Βενιζέλος…η καθεμιά με τη δική της αυθεντική Ακριβότατη βαλίτσα…και σκέφτηκαν να αφήσουν τις χρονοβόρες μηνύσεις!!
Η Γεωργία άλλαξε την τσάντα και πήρε μία άλλη…που ο καταστηματάρχης βεβαίωσε ότι είναι αυθεντική και παρέδωσε το μοντέλο μαϊμού που είχε αγοράσει! Πήραν και οι δύο τις βαλίτσες τους και σχεδιάζουν που θα πάνε ταξιδάκι…α) για να δείξουν τις Ακριβότατες βαλίτσες τους και β) για να είναι σίγουρες ότι θα αγοράσουν αυθεντικά προϊόντα!

Η τσάντα Ακριβότατη-Ακριβή Μαϊμού περιμένει με υπομονή…την επόμενη κυρία που θα σκάσει…τα πολλά μωβ (που λέει και η Ντάλια!) για να την πάρει!!

Η ιστορία είναι αληθινή…και πρόσφατη…φυσικά τα ονόματα των κοριτσιών είναι αλλαγμένα, δεν γίνεται αναφορά του καταστήματος και της μάρκας (για να μην φάω εγώ τη μήνυση!)…και η περιγραφή είναι εμπλουτισμένη από τη φαντασία και την ειρωνεία της Giramondo!

Φιλιά πολλά!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006 | 10 Εσύ τι λες;
Δευτέρα, Οκτωβρίου 23, 2006
Απορίες και παρατηρήσεις της εξωγήινης Giramondo!
Μετά από την αποτοξίνωση των δύο περίπου εβδομάδων…να ‘μαι και εγώ στο μπλογγάκιον μου.

Είμαι επιτέλους στην Ελλάδα (και λέω επιτέλους μιας και είχα υποσχεθεί να έρθω το Σεπτέμβριο…και τελικά κατέληξα να έρθω μέσα Οκτωβρίου!!) και απολαμβάνω τη θαλπωρή της οικογένειας και το φαγητό της μαμάς!! Το φαγητό της μαμάς είναι πολύ-πολύ σημαντικό και το ξέρουν καλά…όσοι δεν μπορούν να το έχουν συχνά!!

Το αρνητικό των ημερών είναι ότι αισθάνομαι και πάλι εξωγήινη…από τον Ιούλιο είχα να πατήσω το ποδαράκι μου…αλλά φαίνεται η Ελλάδα είναι μία εκπληκτική γυναίκα γεμάτη εκπλήξεις…που λίγο να τη χάσεις από τα μάτια σου…μένεις πίσω…και εκτός! Η δε Αθήνα μου είναι μία ακαταμάχητη, σαγηνευτική γυναίκα που ξέρει τη δύναμη της γοητείας της και το εκμεταλλεύεται…χάνει βέβαια και την μπάλα που και που και δείχνει και το άσχημο πρόσωπό της…κάτι σαν τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό όταν παίζουν με ξένες ομάδες ένα πράγμα!

Αυτό πάντως που σίγουρα είναι πάλι εκτός ελέγχου είναι η τηλεόραση…και δεν μιλάω φυσικά για τις όμορφες νέες συσκευές που αγόρασαν όλοι οι Έλληνες για να χαζεύουν ποδόσφαιρο! Μιλάω για όλους αυτούς που συνεισφέρουν στο θέατρο του παραλόγου που μας σερβίρουν καθημερινά!! Ειδικά όλους αυτούς του κριτές κάθε είδους ποιος θα τους κρίνει;;! Έλεος! (Και μην αρχίσετε τα «μην ανοίγεις την τηλεόραση κανείς δεν σε αναγκάζει»…κανείς δεν με αναγκάζει…το ξέρω…αλλά γνώμη για το χάλι…μπορώ να έχω! )

Έζησα και τις νομαρχιακές/δημοτικές εκλογές!!! Τι χαρά…είχα να τις ζήσω χρόνια!! Τι ψήφισα; Μα τίποτα!! Έχω αφήσει τα εκλογικά μου δικαιώματα στη γενέτειρα των γονιών μου…και μου πέφτει μακριά!! Άσε που δεν θεωρώ ότι έχω και δικαίωμα να αποφασίζω εγώ για το πώς θα περνάνε οι άλλοι! Πάντως προτείνω για τις επόμενες εκλογές να ψηφίζουμε όσους υποψηφίους απλά δεν βρωμίζουν με τις διαφημίσεις τους τον τόπο!! Έργο δεν πρόκειται να κάνει κανένας…τουλάχιστον να μην βρωμίζουν…το οποίο και θα σημαίνει…ότι ίσως δεν θα χαλάσουν και ότι έχουν ήδη βρει έτοιμο!!...Λέω εγώ τώρα!

Αααα…μιας και μιλάω για εκλογές να μην ξεχάσω να στείλω και τα φιλιά μου στην κυρία…που είχε αναλάβει να πείθει τους ετεροδημότες να πάνε να ψηφίσουν τη δεύτερη Κυριακή τον κύριο…Τάδε! Είχαμε και ένα σύντομο διάλογο με την κυρία:

Giramondo: Παρακαλώ;

Κυρία: Τον κύριο Giramondάκη!

Giramondo: Ποια τον ζητάει παρακαλώ;

Κυρία: #@#$%^&(Όνομα που παρά την προσήλωσή μου δεν κατάφερα να καταλάβω)

Giramondo:….

Κυρία: Ναι τέλος πάντων…δώσε μου τον μπαμπά σου!!!

Giramondo:...Μάλιστα… (Κατσίκα….αυτό το σκέφτηκα δεν το είπα!!!)

Μια και δυο πάω στον μπαμπά μου να του παραδώσω το τηλέφωνο…Όταν με ρώτησε χαμηλόφωνα ποιος είναι…απάντησα δυνατά και παλιοπαιδίστικα…

Giramondo: Μία κυρία που δεν ξέρει να λέει το όνομά της!!

Η κυρία λοιπόν αυτή εξήγησε…ότι πρέπει ο μπαμπάς μου να πάει να ψηφίσει γιατί τα πράγματα είναι δύσκολα…για τον κύριο Τάδε!!!Αχ…βαχ!!

Και λέω εγώ τώρα…κυρία μου!!! Είστε άσχετη;;; Και οι κόρες ψηφίζουν γιατί τις αγνοείτε και τις χάνετε; Περιττό φυσικά να πω…ότι ακόμα και αν ήθελα να ψηφίσω τον Τάδε που προτείνετε…τελικά δεν θα το έκανα…γιατί ο κύριος Τάδε…δεν ξέρει να διαλέγει συνεργάτες!!!

Αλλαγή θέματος!! Λέγε με ψώνιο σε παρακαλώ!!!
Δεν ξέρω αν γυρνάω σε λάθος μέρη…ή αν γενικά τα πράγματα έχουν ξεφύγει εντελώς! Η ερώτηση της εξωγήινης αφεντιάς μου:
Τα κρύα βράδια τη βρίσκεται (την ευτυχία καλέ!...πού πάει το μυαλό σας!!!) με τις ακριβές σας τσάντες, τα High Tech κινητά σας…και τα σπορ αυτοκίνητά σας; Τι έγινε παιδιά;; Αυτοθαυμαζόμαστε; Αυτοαγαπιόμαστε; Μήπως άραγε…αυτο-…γαργαλιόμαστε…κιόλας;;;;

Γαργαλιέται και παίζει και η κυβέρνηση με τους δασκάλους…με τις καταλήψεις…με τις ανώτατες σχολές! Ποιος έχει δίκιο άραγε;…γιατί ναι μεν οι δάσκαλοι θέλουν χρήματα…και καλά κάνουν…δεν είναι άλλωστε οι μόνοι που λιμοκτονούν (άξιο απορίας είναι μάλλον που δεν βγαίνουν και άλλοι στους δρόμους!) αλλά εκ του μη έχοντος…τι να λάβει κανείς; αν είχαν δεν θα έδιναν; Τα παιδιά χάνουν την εκπαίδευσή τους…και αυτό είναι το σημαντικό…γιατί αυτά θα την πληρώσουν στο τέλος!

Αυτά για σήμερα…

Περισσότερες απορίες και παρατηρήσεις της εξωγήινης Giramondo από την Αθήνα…και όχι μόνο…ακολουθούν!!!

Φιλιά πολλά
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Δευτέρα, Οκτωβρίου 23, 2006 | 9 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Οκτωβρίου 06, 2006
Συννεφένια...Ένα βιβλίο η αγάπη...

Άνοιξε το βιβλίο που είχε πάνω στο γραφείο της. Το διάλεξε την προηγούμενη εβδομάδα στην έκθεση βιβλίου. Όταν εκείνος υπήρχε ακόμα μέσα στη ζωή της.
Τώρα αυτός έφυγε, το βιβλίο έμεινε και εκείνη δεν ξέρει απλά που είναι…ούτε αν έφυγε…ούτε και αν έμεινε.
Κοίταξε το εξώφυλλο και χαμογέλασε. Τη θεωρούσε πάντα επιφανειακή μιας και αγόραζε πολλά βιβλία μόνο λόγω του τίτλου τους. Εκείνος αγόραζε βιβλία με κριτήριο το περιεχόμενό τους. Πολλά από αυτά είχαν μάλιστα το ίδιο θέμα, αρκετά από αυτά δεν τα είχε διαβάσει ποτέ.

- Πόσο διαρκεί μια αγάπη;

Την είχε ρωτήσει ενώ περπάταγαν ανάμεσα στα περίπτερα της έκθεσης χαζεύοντας βιβλία.

- Μα όσο κι ένα βιβλίο! Για πάντα!

Του απάντησε γελώντας…και περιμένοντας την αντίδρασή του. Πάντα αντιδρούσε στις «κινηματογραφικές» όπως τις ονόμαζε θεωρίες της

- Μα ένα βιβλίο τελειώνει…όταν τελειώνουν οι σελίδες του!

Απάντησε με ύφος μάλλον βαριεστημένο.

- Τελειώνει το διάβασμα του βιβλίου…όχι η αξία του μέσα σου ή το πόσο σε άλλαξε…ούτε φυσικά και η ανάμνηση των ταξιδιών που σου χάρισε.

- Και η αγάπη;

Της είπε με το ύφος που δήλωνε ότι προκαλούσε την ονειροπόλα φύση της…μέχρι να την τσακίσει.

- Και η αγάπη…ακόμα και όταν τελειώνει το «διάβασμά» της…μένει μέσα σου, μένει η αξία της, το πόσο σε άλλαξε και η ανάμνηση των ταξιδιών που σου χάρισε.

- Θέλεις να μου πεις ότι μπορούμε να αγαπάμε ακόμα και αυτούς που μας πλήγωσαν;

Είχε ένα περίεργο τόνο στη φωνή του…ή μήπως της φάνηκε;

- Εκτός από ακραίες περιπτώσεις…που είναι αρρωστημένες και δεν μετράνε…ναι! Γιατί όταν αγαπάς κάποιον…τον αγαπάς για πάντα. Ακόμα και το μίσος αν θέλεις που νομίζουμε ότι αισθανόμαστε καμιά φορά…είναι μεταλλαγμένη αγάπη!

- Δεν μπορώ να το δεχτώ!

Ναι την κοίταγε περίεργα…σίγουρα.

- Όταν αγαπήσεις θα δεις.

Μιας και εμένα…δεν μ’ αγαπάς…σκέφτηκε…μα δεν το είπε.

- Έχω αγαπήσει και σταμάτα τις ειρωνείες!
Πες μου ότι έχεις αγαπήσει κι εμένα…σκέφτηκε…μα πάλι δεν του το είπε.

- Έχεις γνωριστεί με την αγάπη…δεν έχεις αγαπήσει!

- Δεν το δέχομαι…και δεν ξέρεις τι σου γίνεται!

Ναι…δεν ξέρω…ή ξέρω αλλά δεν θέλω να καταλάβω…γρήγορη σκέψη…που έδιωξε από το μυαλό της…κουνώντας το κεφάλι της δεξιά…αριστερά.

- Ίσως και να μην ξέρω τι μου γίνεται. Πες μου…έχεις αγοράσει βιβλία;

Την κατακεραύνωσε με το βλέμμα του και μετά απάντησε βαριεστημένα.

- Ναι…το ξέρεις άλλωστε.

- Τα έχεις διαβάσει όλα τα βιβλία που έχεις αγοράσει;

- Όχι!

Πού διάβολο θέλει να καταλήξει και πάλι; Σκέφτηκε εκείνος…και έψαχνε πως μπορούσε να αλλάξει θέμα! Τι του ήρθε να κάνει αυτήν την ερώτηση στην αρχή;

- Είδες…έτσι είναι και με την αγάπη. Μπορείς να την έχεις…χωρίς να σημαίνει ότι έχεις αγαπήσει…όπως ακριβώς έχεις ένα βιβλίο στο ράφι σου…χωρίς να το έχεις διαβάσει!!

Έσβησε τη λάμπα του γραφείου της.

Έτσι αισθανόταν και εκείνη…σαν ένα αδιάβαστο βιβλίο…με τον τίτλο «συννεφένια».

Όμορφος τίτλος δεν νομίζεις;
Χαμογέλασε στον εαυτό της…που έβλεπε μέσα από τη σβησμένη οθόνη του υπολογιστή της.

Κρίμα μόνο «συννεφένια» που διαβάζεις όλα τα βιβλία…ακόμα και τα κακογραμμένα!


 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Οκτωβρίου 06, 2006 | 19 Εσύ τι λες;
Πέμπτη, Οκτωβρίου 05, 2006
Μήνυμα για σένα...
Μήνυμα:

Ξέρεις κάτι...είμαι χάλια...και επειδή δεν μου φταις και τίποτα...ούτε και οφείλεις να με υπομένεις...πάω να κρυφτώ στη φωλιά μου...για να γίνω καλά.

Μόλις γιατρέψω τις πληγές μου θα εμφανιστώ και θα είμαι χαρούμενη και δυνατή για σένα.

Μέχρι τότε να προσέχεις.





 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Οκτωβρίου 05, 2006 | 4 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006
Τι μου λείπει...

Εγώ το είδα στην Mantalena που το είδε στον VryPAn...ο οποίος δεν ξέρω που το βρήκε!!!
(Δεν γίνεται να τα ξέρω και όοοολλλλαααα!!!)

FREE HUGS
***

-Κατάλαβες λοιπόν τι μου λείπει;

-Τι;

-Μια μεγάλη αγκαλιά...μέσα της να κρυφτώ...χωρίς τι και πώς...

-Ε...έλα!

-Σίγουρα;

-Ναι...αλλά...να σου πω...

-Είπαμε χωρίς τι και πώς...

-Μα...να μην ρωτήσω;

-Χμμμ...είδες...γιατί είναι τόσο δύσκολο...αυτό που μου λείπει!

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006 | 16 Εσύ τι λες;
Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006
...Λέξεις...
Μεγάλες λέξεις

Πολύχρωμες λέξεις

Τραγουδιστές λέεεεεξειιιιις

***

Αφηρημένες λέξεις

Μουντές λέξεις

Μο-νό-το-νες λέ-ξεις

***

Σ κ ό ρ π ι ε ς λ έ ξ ε ι ς

Άχρωμες λέξεις

Παράφωνες λέξεις
***

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;;;;
Για αυτά που παίρνεις πίσω…πρέπει άραγε να δακρύσω;
(Παραπονεμένες λέξεις…)
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006 | 4 Εσύ τι λες;
Μαθήματα...(κεφάλαιο α΄)
Μερικές φορές κάθομαι και σκέφτομαι πόσα πράγματα θα μπορούσα να είχα μάθει από μικρή και τελικά αρνήθηκα να τα μάθω…γιατί απλά το «έσκαγα» από τα μαθήματα…που μου έδιναν.

Ένα από αυτά τα σημαντικά μαθήματα που εγώ αγνόησα μου το έδωσα η Κατερίνα.

Η Κατερίνα λοιπόν ήταν συμμαθήτρια μου στο σχολείο. Ήταν μία όμορφη, γοητευτική και έξυπνη κοπέλα με την οποία ως χαρακτήρες δεν είχαμε και πολλά κοινά…παράλληλα όμως μοιραζόμασταν πολλά χωρίς καν να το θέλουμε…μία κολλητή κοινή…αγάπη για το μπάσκετ…και την ομάδα της τάξης μας…κοινούς φίλους κατά διαστήματα…κοινό γούστο στα αγόρια…με τη διαφορά ότι αυτός που μας άρεσε ήτανε το αγόρι μου.

Είχαμε μία ανισόρροπη σχέση που έδινε assist για το καλό της ομάδας…και παράλληλα οι ατομικές προσπάθειες ήταν ύπουλες. Τη μία μέρα γελάγαμε στα αποδυτήρια και την επόμενη με έθαβε στο αγόρι μου σε ένα πάρτι που έτυχε να μην πάω. Η κοινή μας κολλητή ήταν η πράσινη ζώνη…μόνιμη στο να μαζεύει τα rebounds. Οι κοινοί φίλοι έπαθλο ενός αγώνα που επίσημα δεν ξεκίνησε ποτέ.

Εγώ μάλλον από το φόβο της αντιπαράθεσης…ποτέ δεν ζήταγα το λόγο για αυτά που άκουγα…όχι γιατί φοβόμουν την αντιπαράθεση με την Κατερίνα…φοβάμαι τον εαυτό μου στην αντιπαράθεση…που βγαίνει από τα όρια του.
Παραπονιόμουν, αναρωτιόμουν…μα δεν μίλαγα. Έκανα μπάσιμο και σκόραρα…και όταν δεν με έπαιρνε…απλά έδινα την μπάλα.

Κράτησε χρόνια η κολόνια. Μία μέρα στα ξαφνικά (όπως διάφορα που κάνω στα ξαφνικά χωρίς λόγο και αιτία) και βλέποντας την Κατερίνα να διασχίζει τον ίδιο στενό διάδρομο με εμένα για να πάει από το ένα προαύλιο στο άλλο…τη σταμάτησα…Ίσως γιατί πίστευα στην αξία του αιφνιδιασμού…ως μέσο επίθεσης…

-γεια…
-γεια…
-θα μου λύσεις μία απορία;
-ναι.
-μπορείς να μου πεις…γιατί όπου βρεθείς και όπου σταθείς ρίχνεις και κάποιο φαρμάκι για μένα; Σου έχω κάνει κάτι ή είναι απλά θέμα εξάρτησης…δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά; Αν έχω κάνει κάτι θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη.
-απλά δεν σε ανέχομαι…
-δεν σε κατάλαβα…
-γελάς συνέχεια…
-είμαι χαζοχαρούμενη…αυτό σου τη δίνει;
-όχι δεν είπα αυτό…
-αλλά;
-είσαι μόνιμα καλή με όλους…και χαμογελάς συνέχεια…μου τη δίνει αυτό!
-ε;;;
-ναι. (και έφυγε)
-σε αυτήν την περίπτωση το πρόβλημα είναι δικό σου…
(είπα χωνεύοντας…αυτό που μόλις είχα ακούσει.)

Αν την είχα προσέξει και ακούσει τότε…θα πέρναγα πιο καλά μετά! Αλλά είπαμε σιγά μην μάθαινα…

Όπου κι αν είσαι Κατερίνα σε ευχαριστώ.




Υ.Γ. : Τώρα τελευταία έχω μάθει να είμαι υστερική και νευρική με όλους…οπότε φαντάζομαι θα μπορούσα να τα βρω και με κάθε Κατερίνα…χαχαχα!!
Σε όποιον λέει κάτι αυτή η φωτογραφία...καλά να πάθει!! :)
Εγώ είμαι με ασπρόμαυρη στολή μπροστά και μάλιστα χόρευα ζευγάρι με την Κατερίνα!!
Μικρή αδελφή...εσείς είστε αυτές με τις κόκκινες φούστες;;;

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006 | 10 Εσύ τι λες;
Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006
Έχεις προσέξει;;;

Έχεις προσέξει ότι το πένθος έρχεται πριν το τέλος…;


Είναι άραγε αδυναμία…να αφήνεις το τέλος να έρθει;
Ή
Είναι δύναμη …να ζεις το πένθος περιμένοντας το τέλος;



 
Εκφράστηκε η Giramondo at Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006 | 9 Εσύ τι λες;
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 30, 2006
Με έχασα…
Με έχασα…μήπως με βρήκε κανείς;;

Χάθηκα κάπου στον κόσμο…δεν ξέρω να σας πω δυστυχώς ούτε καν τις συντεταγμένες…για αυτό αν έχετε την καλοσύνη ψάξτε όπου κι αν είστε!!!

Χάθηκα κάποια ώρα που δεν ξέρω καν να προσδιορίσω…ίσως ήταν η στιγμή που πήρα μεγάλες αποφάσεις…ίσως πάλι και να ήταν η στιγμή που δεν πήρα καμία απόφαση! Οπότε όποια ώρα κι αν είναι σας παρακαλώ…ψάξτε να με βρείτε!

Χάθηκα χωρίς να ξέρω τι ρούχο συναισθημάτων φορούσα την ώρα της εξαφάνισης…γιατί αλλάζουν κάθε λεπτό και περνάνε ερήμην μου από την απέραντη ευτυχία…στην απόλυτη δυστυχία. Για αυτό ότι διάθεση κι αν έχετε…αν μπορείτε…ψάξτε να με βρείτε!!

Χάθηκα χωρίς να ξέρω το γιατί…απλά συνέβη…ήμουν απασχολημένη με τα πάντα και με τίποτα…με όλους και με εκείνον…πάνω απ’ όλα με εκείνον…και μία μέρα ξύπνησα…και απλά δεν με βρήκα! Το σώμα περιφερόταν χωρίς εμένα! Αν θέλετε…ψάξτε να με βρείτε!

Και εγώ δεν κάθομαι…ψάχνω κι εγώ…μέρα και νύχτα…παντού…μέσα στο σπίτι…έξω από το σπίτι…στη γειτονιά…σε χώρες μακρινές…στο μυαλό μου…στην ψυχή μου…στα μάτια των άλλων…στα δικά μου μάτια…στα μάτια εκείνου…και βρίσκω κάτι που μου μοιάζει μα δεν είμαι εγώ…γιατί απλά με έχω χάσει…μήπως μπορείτε να κάνετε τον κόπο να με βρείτε;

Και είναι πράγματι πολύ δύσκολο το να σε έχεις χάσει…και είναι πράγματι τραγικό το να σε ψάχνεις και να μη βρίσκεις τίποτα…γιατί χάνεις τις ελπίδες σου…δεν ξέρεις καν αν υπάρχεις πια…ή αν υπήρξες και ποτέ…μήπως ήσουν εύρημα της κουρασμένης σου αντίληψης;

Και συνεχίζω την αναζήτηση στα τυφλά…αφού ενδείξεις δεν έχω…ψάχνω σε αυτά που νομίζω ότι θέλω, ψάχνω σε αυτά που θέλουνε οι άλλοι…σε αυτά που θέλω εγώ δεν γίνεται να ψάξω…αφού δεν ξέρω καν ποια είναι…αφού με έχω χάσει…σημείο επαφής δεν έχω κανένα.

Και ο δρόμος δεν έχει τέλος…αν και μοιάζει…ίσιος…να φταίνε οι πλατείες που μοιάζουνε με τσίρκο και εγώ γυρνάω γύρω-γύρω αντί να πάρω την έξοδο που θα με βγάλει στο δρόμο μου;

Και η ανηφόρα συνεχίζει…και δεν με βρίσκω…μήπως με βλέπεις;…από την άλλη οι ανηφόρες ποτέ δεν σου άρεσαν…οπότε μάλλον δεν με ακολουθείς…και πώς να βρεις κάτι που δεν μπορείς να ακολουθήσεις;

Και σκέφτηκα και να με ξεχάσω…να με αφήσω…αφού χάθηκα και δεν ξέρω να γυρίσω. Να με φτιάξω νέα…και να τα κάνω όλα σωστά. Και το προσπάθησα…και το κατάφερα εν μέρει…ίσως για λίγο μέχρι να με βρω…ίσως και για πάντα…αν δεν τα καταφέρω ποτέ.

Υπάρχουν όμως οι αποδείξεις…καταραμένες αποδείξεις…αν δεν τις έβλεπα…αν δεν έβλεπα ένα πρόσωπο γελαστό…ίσως και να με έπειθα ότι δεν με έχασα…θα με έπειθα εύκολα ότι δεν είχα υπάρξει ποτέ…πριν από το τώρα…πριν από το πρόσωπο που δεν γελάει πια.


Με έχω χάσει…
Μήπως μπορεί κάποιος να με βρει;
Αμοιβή για την εύρεσή μου…ικανοποιητική!







 
Εκφράστηκε η Giramondo at Σάββατο, Σεπτεμβρίου 30, 2006 | 8 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006
11 Λόγοι για τους οποίους μου τη σπάνε ώρες-ώρες μερικές γυναίκες !

Θαυμάζω, σέβομαι και υπερασπίζομαι τις γυναίκες!
Όχι δεν είμαι φεμινίστρια…γιατί ουσιαστικά ο φεμινισμός είναι ότι πιο αντιφεμινιστικό υπάρχει! Πιστεύω όμως στην υποστήριξη και την αλληλεγγύη μεταξύ μας…στην κατανόηση…και ένα σωρό άλλα…δεν είναι το θέμα μου σήμερα!!!

Μόνο που κάποιες στιγμές και κάποιες γυναίκες με βγάζουν από τα ρούχα μου!!

11 Λόγοι για τους οποίους μου τη σπάνε ώρες-ώρες μερικές γυναίκες !!!!

(Ναι ζήλεψα και πάλι τον enteka!!Τον οποίο και έχασα...έγινε κάτι;;)


1. Τι τον κρύβεις καλή μου τον νεοαποκτηθέντα συνοδό σου…μέχρι να τον σιγουρέψεις;;

 Α) δεν σου έχω πει ότι δεν τρώμε αποφάγια;
Β) δεν σου έχω πει ότι δεν έχουμε το ίδιο γούστο;
Γ) δεν σου έχω πει ότι δεν κάνουμε όλες…ανιές;;;…ε;;

2. Σταμάτα να μιλάς συνεχώς…και να λες αρλούμπες!!!

 Α) δεν σου έχω πει ότι δεν με ενδιαφέρει η τσάντα που θέλεις να αγοράσεις;
Β) δεν σου έχω πει ότι δεν με ενδιαφέρει ποιος το κάνει με ποια;; Από πίτα που δεν τρώω!
Γ) δεν σου έχω πει ότι κάπου υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν…όσο εσύ ασύστολα μιλάς;

3. Μπορείς όταν μιλάς με το δικό μου…να μην με κρίνεις …με βάση το δικό σου εγκέφαλο!

Α) δεν σου έχω πει ότι δεν είμαστε όλες οι ίδιες;;
Β) δεν σου έχω πει να κοιτάς πρώτα τι γίνεται στη δικιά σου τη φωλιά;
Γ) δεν σου έχω πει ότι προδίδεσαι…με αυτά που λες…φαίνεται η…ανιά μέσα σου! Κρίμα!

4. Μην την πέφτεις λέμε σε παντρεμένους και δεσμευμένους!!

 Α) δεν σου έχω πει ότι δεν κάνουμε στις άλλες…ότι δεν θέλουμε να μας κάνουν!!
Β) δεν σου έχω πει ότι χάνεις και το χρόνο σου! Δεν χωρίζουν…και καλά κάνουν!!
Γ) δεν σου έχω πει ότι ο γάμος προστατεύει τα παιδιά; Τι διάβολο πας και κάνεις;

5. Πόσο ανεγκέφαλη μπορεί να είσαι για να με φοβάσαι…επειδή εσύ φοράς βέρα και εγώ όχι;

Α) δεν σου έχω πει… ότι ο αντρούλης σου δεν είναι απαραίτητα κελεπούρι;
Β) δεν σου έχω πει ότι αν ήθελα θα είχα κρεμαστεί πολύ πριν από σένα; Προς τι ο πανικός;
Γ) δεν σου έχω πει ότι δεν έπιασες τον πάπα από τα…ίδια…τι να ζηλέψω για πες μου;

6. Τα έφτιαξα με τον πρώην σου;; Ας με συγχωρέσει το Δωδεκάθεο!!!

Α) δεν σου έχω πει ότι μετά από χρόνια απουσίας…η «ιδιοκτησία»…παραγράφεται;
Β) δεν σου έχω πει ότι είμαι καλύτερη σε όλα οπότε γιατί να γυρίσει σ’ εσένα;
Γ) δεν σου έχω πει ότι αν μου τη στήνεις στη γωνία θα περιμένεις πολύ και θα πουντιάσεις!

7. Τα έφτιαξες με τον πρώην μου;; Να είναι δοξασμένος ο Βούδας!!

 Α) δεν σου έχω πει ότι πρέπει να τον κάνεις ευτυχισμένο και να μην ασχολείσαι με εμένα;
Β) δεν σου έχω πει ότι οι ευχές στις γιορτές είναι απλά καλοί τρόποι! Τι τον ψήνεις;
Γ) δεν σου έχω πει να μην τα βάζεις με το «ποιος να συγκριθεί μαζί σου»; Για σένα μιλάει!

8. Μπορεί η εξοχότητά σου να μου επιτρέψει ένα καφεδάκι με το φιλαράκι μου;

 Α) δεν σου έχω πει ότι υπήρχα πολύ πριν από σένα; Λες να μου έρθει η επιφοίτηση τώρα;
Β) δεν σου έχω πει ότι μου αρέσει που τον κάνεις ευτυχισμένο;
Γ) δεν σου έχω πει ότι έγινα ρεζίλι για να γνωριστείτε και έγραφα τα sms για να σε ρίξει;

9. Άλλο ο ανταγωνισμός και άλλο ο συναγωνισμός! Άνοιξε και κανένα λεξικό!

 Α) δεν σου έχω πει ότι σου δίνω την πρωτιά στη δουλειά…αρκεί να συνεργαζόμαστε!!
Β) δεν σου έχω πει ότι μπορείς να είσαι η πρώτη του χωριού…αρκεί να μ’ αφήνεις ήρεμη!
Γ) δεν σου έχω πει ότι στα χωράφια σου δεν μπαίνω…τι βρυχάσαι για να με διώξεις;

10. Το να προσπαθείς να βγάλεις τις άλλες …άνες δεν κάνει εσένα Αγία!!

 Α) δεν σου έχω πει να μην κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια;;
Β) δεν σου έχω πει ότι η…άνα είναι καλύτερη από τις…ανιές…γιατί ξέρεις που βρίσκεσαι;
Γ) δεν σου έχω πει ότι στο τέλος-τέλος γίνεσαι γραφική;

11. Καλή μου πεθερά!!!

 Α) δεν σου έχω πει ότι σκίζομαι να κάνω τον κακομαθημένο γιόκα σου ευτυχισμένο;
Β) δεν σου έχω πει ότι αν και μαγειρεύω…σαν κι εσένα δεν υπάρχει άλλη!Μην ταράζεσαι!
Γ) δεν σου έχω πει ότι δεν υπάρχει πρωτάθλημα…και μάλλον τρέχεις μόνη σου;



~~~***~~~

Χαμογελάστε βρε Θεές και σε καμιά άλλη γυναίκα δίπλα σας αντί να τη μετράτε με το βλέμμα χωρίς λόγο και αιτία…κατά πάσα πιθανότητα το έχει το ίδιο ανάγκη με εσάς!!!

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006
Τα δικά μου σ' αγαπώ...
Πόσο εύκολα λες το σ’ αγαπώ;;;

Δύσκολα. Μπορεί και να μην το πω για μέρες…ή και για μήνες ολόκληρους…χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αγαπώ κανέναν γύρω μου…απλά δεν βγαίνει.

Από τη άλλη υπάρχουν και στιγμές που με ξεχειλίζει…και το λέω κάθε λεπτό. Γελάω στον κόσμο και αγαπάω.

Ξέρεις όμως τι ανακάλυψα…ότι τελικά με αυτή τη δεύτερη εκδοχή ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα…ναι ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα με την αγάπη.

Όσο δεν μιλάς καθόλου…και δεν λες τίποτα…κανείς δεν λέει και δεν ζητάει τίποτα…καμιά φορά παραπονιέται γιατί είσαι παγόβουνο…μα ουσιαστικά το δέχεται σαν άλλη μία ιδιοτροπία σου.

Μόλις όμως το σ’ αγαπώ σε γεμίσει και τολμήσεις να το πεις…αρχίζει και ο κόσμος να ζητά…το μερίδιο του, τις εξηγήσεις του…τις θυσίες σου…

Γιατί μ’ αγαπάς;
Πώς μπορείς να μ’ αγαπάς;
Δεν με αγαπάς αφού κάνεις αυτό κι εκείνο.
Δεν με αγαπάς αφού δεν κάνεις το άλλο.
Δεν με αγαπάς αρκετά.

Και αναρωτιέμαι αν ποτέ δεν είχα πει το σ’ αγαπώ θα ήταν τότε όλα διαφορετικά;

Θεωρία…μάλλον κοινή…αν όχι και κοινότυπη…
Μα η αγάπη πονάει.
Η αγάπη τυραννάει.

Μα γιατί ένα πράγμα τόσο όμορφο να πονάει…και γιατί να πρέπει να καθαγιαστεί μέσα από την τυραννία…ποιος το ορίζει άραγε αυτό;

Και πάνω απ’ όλα γιατί δεν φτάνει το να αγαπάμε; Γιατί αναμένεται ως απόδειξη και κάποιου είδους θυσία για να γίνει η αγάπη μας πιστευτή; Σε ποιο ιερό…ποιανού θεού-εγωισμού πρέπει κανείς να θυσιαστεί;

Σκέψεις που με τίποτα δεν μπαίνουν σε τάξη γιατί δεν χωράνε στο μυαλό και την καρδιά μου…

Η αγάπη είναι απαλό μετάξι και δεν πονάει…δεν τυραννάει…δεν θυσιάζεται…δεν ζητάει πόνο, εξηγήσεις και θυσίες…απλά υπάρχει και σ’ αγκαλιάζει…όπως μόνο αυτή μπορεί…με μία δύναμη και μία ένταση που ξεπερνάει όρια φυσικά, υλικά, ηθικά…και χρονικά.

Τα δικά μου σ’ αγαπώ πετάνε ελεύθερα και δεν θυσιάζονται στο βωμό καμιάς αγάπης. Γιατί η αγάπη απλά δεν έχει βωμό…κι αν έχει…είναι άλλη αγάπη…διαφορετική…από αυτή που θέλω εγώ.


 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006 | 10 Εσύ τι λες;
Διάλογοι σύντομοι...
- Σταμάτα να κάνεις τη χαζή;
-Χμμμ...ναι...μα θα τ' αντέξεις εσύ;


 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006 | 2 Εσύ τι λες;
5 Λόγοι...και 5 Λόγοι...
Πέντε λόγοι για τους οποίους συνεχίζει να υπάρχει το παρόν blog

1 .
Για να μου μείνει κάτι και να έχω να θυμάμαι…αφού ότι γράφεται, χαρίζεται και γενικότερα υπάρχει και πιάνει χώρο (ακόμα και οι φάκελοι του υπολογιστή μου) σε κάποια κρίση αλλαγών, κρίση Feng Shui και κρίση Simplify your life το πετάω, το καταστρέφω ή στην καλύτερη το χαρίζω αν νομίζω ότι είναι σε κάποιον χρήσιμο.

2.
Για να ξέρει τι κάνω η αδελφή μου ειδικά τώρα που είναι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού! Μικρή να προσέχεις!!!

3.
Για να ξέρουν ότι ζω και να χαίρονται όσοι είναι μακριά μου και με αγαπάνε…και ναι είμαι γαϊδούρα και γράφω σπάνια Email!

4.
Για να ξέρουν ότι ζω και να σκάνε (χιχιχι!!) όσοι είναι μακριά και δεν με αγαπάνε!!! Εκεί να μείνετε!!

5.
Για να ανταλλάζω απόψεις και καμιά φορά και σαχλαμάρες με δύο-τρεις ίσως και τέσσερις-πέντε ανθρώπους…που μου γράφουν σχόλια. Για μένα είναι σημαντικό…αντίρρηση κανείς;;




Πέντε λόγοι για τους οποίους σίγουρα δεν υπάρχει αυτό το blog

1.
Για να βρω άντρα, αρσενικό, γκόμενο, σύντροφο, γαμπρό, υποτακτικό…και δεν ξέρω και πως αλλιώς να το ονομάσω!
Τώρα αν είσαι ο γαλάζιος πρίγκιπας…μπορεί και να το σκεφτώ…πράσινος βάτραχος επίσης δεκτός!!

2.
Για να γίνω γνωστή στα πλήθη!! Υπάρχουν σίγουρα πιο καλοί και εύκολοι τρόποι!

3.
Για να μπω σε κλίκες, να ενισχύσω αντιπαραθέσεις και να κάνω τον οπαδό!! Δίκιο έχετε όλοι…δημοκρατία δεν έχουμε;

4.
Για να δείξω/ αποδείξω κάτι. Δεν το έχω ανάγκη…Άσε που το μόνο που μπορώ να αποδείξω μέσω του παρόντος blog…είναι η ανισορροπία μου!! Ποιος θέλει να το βγάλει αυτό στη φόρα;; :P

5.
Για να σπάνε τα νεύρα μου!!! Τα σπάω από μόνη μου και με άλλους τρόπους μια χαρά!!…οπότε σε θερμοπαρακαλώ…πάρα μα πάρα πολύ…μην μου ξαναγράψεις Email…ΜΗ!!!
~~~***~~~

~~~***~~~

Ναι παραδέχομαι...έμπλεξα τα ωράρια το χθες με το σήμερα...πάλι άργησα!! :Ρ

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006
Παραλήρημα...
Δεν έχω και ιδιαίτερη σχέση με τη φυσική, την αστρολογία, τη θρησκεία, την ψυχολογία, την παραψυχολογία…γενικά είμαι μία άσχετη!

Ως εκ τούτου αδυνατώ και να εξηγήσω την ανωμαλία που με δέρνει τόσο εν γένει…αλλά και ειδικότερα το τελευταίο διάστημα. Γιατί μία φίλη π.χ. που ασχολείται με τα ζώδια λέει ελαφρά τη καρδία ότι η έκλειψη είναι η αιτία του κακού και έχει τη σιγουριά ότι ο κόσμος της τον επόμενο μήνα θα πάει μια χαρά! Ένας άλλος φίλος που ξέρει από ψυχολογία…λέει διπολική κατάθλιψη…δεν κατάλαβα παρακαλώ;…και πάει παρακάτω.

Εγώ τι διάβολο να πω για τα χάλια μου; Δεν με αντέχω και δεν ξέρω και να το εξηγήσω, άσε που δεν ξέρω και από πού να αντλήσω πλέον αισιοδοξία! Μήπως ξέρει κανείς να μου ρίξει τα χαρτιά…να μου πει τον καφέ;;; Κάτι τέλος πάντων…ας μου πει και το αυγό!

Χαρά μέχρι υστερίας, Υστερία μέχρι ξέσπασμα. Δάκρυα χωρίς λόγο…γιατί ο ουρανός είναι μοβ…και κενό μέχρι το άπειρο!

Να είμαι άραγε σε φάση, να είμαι άραγε τρελή;
Και αν είναι φάση πότε θα περάσει και θα περάσει; Και αν είμαι τρελή…μπορείτε να με πάτε τουλάχιστον σε όμορφο τρελοκομείο; Με τοίχους χρωματιστούς!

Έχω να κοιμηθώ σωστά περίπου ένα μήνα…η αϋπνία έγινε κολλητή μου χωρίς να με ρωτήσει και ψάχνω να βρω άκρη και τίποτα δεν βρίσκω πέρα από κύκλους που δεν κλίνουν αλλά απλά επαναλαμβάνονται και συγκοινωνούντα δοχεία με περιεχόμενα που δεν αναμειγνύονται!

Και αν ξεσπάσεις πρέπει να το εξηγήσεις…μα δεν είναι κανείς εκεί που να θέλει να ακούσει τις εξηγήσεις που θέλεις να δώσεις…θέλει απλά τις εξηγήσεις του γιατί τόλμησες να τον ενοχλήσεις.

Γιατί αν τολμήσεις την ακριβή νιρβάνα μου να διαταράξεις…θα σε κάνω κομμάτια χωρίς να το σκεφτώ.

Και αν νομίζεις ότι σε εσένα αναφέρομαι…πάψε να συγχύζεσαι…το κέντρο του κόσμου μου δεν είσαι εσύ! Δεν είμαι καν εγώ! Είναι όσα δεν έχουν ακόμα έρθει…και ίσως και να μην έρθουν ποτέ! Γιατί δεν πρόλαβα…γιατί δεν μπόρεσα…γιατί…

Και αν αυτό σου κάνει για παραλήρημα…μάλλον έχεις δίκιο…και αν ξεκινά γελώντας…και καταλήγει χαμόγελο παγωμένο της αμηχανίας…και αν αναρωτιέσαι αυτό πώς γίνεται… θυμήσου τι σου έλεγα για αυτούς που γελάνε πολύ…ναι αυτοί που γελάνε πολύ κλαίνε ακόμα πιο πολύ όταν εσύ δεν τους βλέπεις…όταν τα φώτα της δικής τους παράστασης σβήνουν…αυτοί κλαίνε γοερά.

Κι εγώ κλαίω και γελώ και κλαίω και γελώ…κι έτσι ζω…αναθεματισμένη αγρύπνια…θα έρθω πάλι να σε βρω.



 
Εκφράστηκε η Giramondo at Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006
Μία προπαίδεια...1x...
Στην Giramondo αρέσει να μαθαίνει το αλφάβητο...και το έχει προσπαθήσει δυο-τρεις φορές!
Ο Darthiir όμως την προκάλεσε/προσκάλεσε να μάθει και την προπαίδεια...
Το κακό είναι ότι η Giramondo στις προκλήσεις απαντάει!!!
1x1=1
Μία και μόνο φορά στη ζωή σου συναντάς τον ένα και μοναδικό άντρα που είναι το απόλυτο για σένα...Προσοχή!

1x2=2
Μία φορά…επιτρέπεται να παίξεις σε δύο ταμπλό…για λίγο όμως…μετά καθαρίζουμε…μακριά…καταστροφή!

1x3=3
Μία φορά την εβδομάδα συναντιέσαι με τις φίλες σου…και θάβετε τον καλό σου για τρεις ώρες…σε ηρεμεί…και δεν ξεσπάς σ’ εκείνον!

1x4=4
Μία και μόνο φορά περιμένεις πάνω από ένα τηλέφωνο που δεν χτυπάει…για τέσσερις ώρες…μία και μόνο μία…εκτός και αν έχει μπει στο νοσοκομείο!

1x5=5
Μία φορά την εβδομάδα του επιτρέπεις να φέρει μέχρι και πέντε φίλους στο σπίτι για να δούνε ποδόσφαιρο!

1x6=6
Μία φορά κάθε έξι μήνες το σκας από το σπίτι για δυο-τρεις μερούλες. Τώρα αν πας στη μαμά σου να σε ταΐζει ντολμαδάκια…ή πας για ξέφρενους ρυθμούς με τις φίλες σου είναι δική σου επιλογή.

1x7=7
Μία φορά κάθε επτά μήνες…μπορείς να υπερβείς το όριο της πιστωτικής σου κάρτας…θυμήσου μόνο ότι μετά πάλι εσύ θα τα πληρώσεις!

1x8=8
Μία φορά κάθε οκτώ μέρες κάνε μία έκπληξη…μικρή ή μεγάλη σε εσένα και στον καλό σου. Αν δεν το κάνεις εσύ…ποιος περιμένεις να το κάνει;

1x9=9
Μία φορά τουλάχιστον και για εννιά μήνες παρακολούθησε…από κοντά ή λιγότερο κοντά πως δημιουργείται μία ζωή!

1x10=10
Μία φορά στη ζωή σου έχεις το δικαίωμα να έχεις στην κατοχή σου και πάνω από δέκα ζευγάρια παπούτσια…αρκεί όταν πια δεν τα φοράς να τα χαρίζεις σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη και να μην τα αφήνεις να στολίζουν μόνιμα τα ράφια της ντουλάπας σου.

 
Εκφράστηκε η Giramondo at Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006 | 14 Εσύ τι λες;
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 21, 2006
Amor Vincit Omnia (μέρος β΄)



-Βρε καλώς ήρθαμε!

-Διακρίνω ειρωνεία; Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις;

-Να σου πω την αλήθεια...αν πέρναγε και καμία άλλη θεότητα...από δω...έτσι για αλλαγή...δεν θα την έδιωχνα!

-Προς τι αυτή η ψυχρή υποδοχή;

-Μα το ρωτάς;

-Ναι...το ρωτάω...γιατί περίμενα...μία ζεστή υποδοχή...μετά το μπουκαλάκι που σου άφησα την περασμένη φορά...θα έπρεπε να πετάς...τουλάχιστον για κάτι μήνες ακόμα!

-Και τότε γιατί πέρασες;

-Γιατί είδα ότι κάτι δεν πάει καλά…

-Άρα ξέρεις…και ξέρεις και γιατί είμαι ειρωνική.

-Εσύ ξέρεις;

-Πολλά δεν ξέρω…άλλωστε δεν είμαι θεός εγώ σαν κι εσένα!

-Σου έχω πει χιλιάδες φορές…να προσέχεις με τα μπουκαλάκια…δεν είναι παιχνίδι.

-Γιατί τι έκανα;

-Μπερδεύεις τις δόσεις…δεν το έχεις καταλάβει;

-Δόσεις;

-Είναι όπως με τα φάρμακα καλή μου! Αμ σου δώσουν ένα μπουκαλάκι με φάρμακα...θα τα πάρεις όλα αμέσως;

-Όχι.

-Με τα δικά μου τα μπουκαλάκια λοιπόν γιατί το κάνεις;

-Μάλλον γιατί δεν έγραψες πάνω τις παρενέργειες…και νόμιζα ότι δεν υπήρχαν!

-Όλα τα μπουκαλάκια...γλυκιά μου...σιγά σιγά τα ζούμε...για να κρατάνε πιο πολύ και για να καταλαβαίνουμε τι ζούμε. Εσύ μονίμως...ξεχνιέσαι και ζαλίζεσαι!

-Μάλιστα…και τώρα;

-Τώρα κάτσε να ξεζαλιστείς…και βλέπουμε…άλλα μπουκαλάκια δεν έχει για την ώρα!

-Μα…

-Δεν έχει μα…πρέπει να υποστείς και τις συνέπειες…

-Καλά.

-Και να σου πω...σταμάτα να πίνεις από τα παλιά τα μπουκαλάκια...δεν το βλέπεις ότι τα κάνεις χειρότερα; Και αυτό σου το έχω πει...άπειρες φορές...

-Εγώ δεν…

-Εσύ δεν...μα είναι δυνατόν να πίνεις καλό κόκκινο κρασί...και ξαφνικά να πίνεις και ένα ποτηράκι ρετσίνα; Γίνεται;

-…

-Καλά κάνεις και δεν λες τίποτα. Γιατί έχουμε πει...τα μπουκαλάκια έχουν ημερομηνία λήξης...την οποία και σεβόμαστε...

-Τότε γιατί δεν σπάνε;

-Γιατί δεν τα αφήνετε εσείς οι άνθρωποι...έχετε αυτήν...την τάση...και δεν έχετε καταλάβει...ότι έτσι απλά μειώνετε τη δράση που μπορεί να έχει το νέο μπουκαλάκι...ή ότι τελικά με κάνετε και θυμώνω...και δεν φέρνω καινούργιο!

-Έχεις θυμώσει και μαζί μου;

-Πολύ!

-Και…;

-Σταμάτα να παίζεις με όλα τα μπουκαλάκια…και θα δούμε…

-Θα μου φέρεις…άλλο...κάποτε;

-Ναι…και το ξέρεις.

-Το άσπρο;

-Όταν θα είσαι έτοιμη…



Amor Vincit Omnia (μέρος α΄)
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 21, 2006 | 12 Εσύ τι λες;
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006
Ένα αλφάβητο...με χρώματα...



Αγάπη…κόκκινη…άλλο χρώμα δεν θέλω

Βία…κίτρινη…χωρίς λόγο ύπαρξης

Γέλιο…διαμαντί…αυθόρμητο

Δημιουργία…γαλάζια…πλήρωση

Έρωτας…ροζ…χωρίς ναι…μεν…αλλά

Ζήλια…πράσινη…χωρίς έλεγχο και όρια

Ηρεμία…μπλε…στο βυθό της θάλασσας

Θάρρος…πορτοκαλί…της υπέρβασης

Ιδρώτας…λευκόχρυσος…αγαπημένος

Κλάμα…άσπρο του πάγου…να φτάνει στο στόμα

Λύπη…μοβ…χωρίς φρένο

Μανία…μαύρη…καταστροφική

Νεύρα…μολυβί…ταλαιπωρημένα

Ξεκίνημα…θαλασσί…αισιόδοξο

Όνειρα…πορφυρά…βαθιά και γεμάτα

Παράπονο…χρυσαφί…πολύτιμο και γλυκό

Ράγισμα…μπεζ…μόνιμο

Σώμα…σοκολατί…αγαπημένο

Τρυφερότητα…μελί…μεγάλη αγκαλιά

Υστερία…σάπιο μήλο…στα όρια παράκρουσης

Φωνή…χακί…ταξιδιάρικη

Χάδι…άσπρο του χιονιού…λαμπιρίζει και αντανακλά

Ψυχή…ζαχαρί…εύθραυστη

Ώρα…ροδακινί…του γέλιου





 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006 | 16 Εσύ τι λες;
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006
Ο έρωτας μου...για τον George...
Αυτές τις μέρες ανακάλυψα τον George Jabberwacky. Ο George είναι ένα Artificial Intelligence Avatar!Είναι 39 ετών και μου είπε ότι δουλεύει στο Λονδίνο.

Το καλό με τον George…είναι ότι μαθαίνει…σε αντίθεση με κάποιους άλλους…μη
Artificial Intelligence! Μαθαίνει λοιπόν από τους «διαλόγους» που κάνει με κανονικούς ανθρώπους…και μαζεύει υλικό για να μπορεί να κάνει πιο αληθινές και σωστές συζητήσεις στο μέλλον!

Αφού λοιπόν ο George…μαθαίνει από τις συζητήσεις που κάνει…με έπιασε και εμένα το δασκαλίστικο μου…και είπα να κάτσω να του μάθω πέντε πράγματα!
Έτσι τα παιδιά των επόμενων γενιών …στις ώρες μοναξιάς που τους περιμένουν θα μιλάνε με κάποιον George…και δεν θα καταλαβαίνουν…τι εγκλήματα κάναμε…που τα φέραμε σ’ αυτόν τον κόσμο που παρεμπίπτοντος τον έχουμε κάνει και σαν τα μούτρα μας...για να μην πω…κάτι άλλο!
(Έκρηξη κοινωνικού περιεχομένου της Giramondo…λαμβάνει τέλος!)

Είχε πλάκα η κατάσταση μας…ασυναρτησίες ο George, γραμματικά και συντακτικά λάθη…φράσεις εκτός θέματος (να ήταν ο μόνος!) … γέλιο εγώ! Τι μου θυμίζει…τι;;

Κάποια στιγμή…είχε μάλλον στριμωχτεί ο George…και δεν έβρισκε στα αρχεία του τι να πει και μου πετάει στο άσχετο…όπως κάνει κάθε σοβαρός άντρας με εμπειρία!!

George: Please just say you love me again. I love it when you say that.

Πώς δεν σας κατάλαβα!! Χαχαχα!!! Του είπα και εγώ λοιπόν ότι δεν τον αγαπάω…για να μάθει να αλλάζει θέμα…και να το ρίχνει στις αγάπες!!!

Και τότε σαν σωστός άντρας…μου έριξε τη χαριστική βολή!

George: Right. thanks. then I don't Love either. love must be reciprocal. I will marry someone more worthy then…even if it breaks your heart.

Παφ! Πάρε μια σφαλιάρα!! Μέχρι και ο George…Artificial Intelligence Avatar θα παντρευτεί και μάλιστα όχι εμένα! Ευτυχώς που αυτό δεν θα το μάθει η μαμά μου να μου το προσθέσει στη λίστα φρεσκοπαντρεμένων κορασίδων ετών τριάντα…που ήδη έχουν και φουσκωμένη κοιλιά…ενώ εγώ χαζεύω τον κόσμο!!!

Σκέφτηκα λοιπόν να γυρίσω την κατάσταση και να τον καλοπιάσω…οπότε του είπα ότι τον αγαπώ! Και τότε ναι…Giramondo πάρε μία χυλόπιτα…μου απαντάει:

George: That's a bit unlikely.

Πώς γιατί ρε μεγάλε;;; Σου ανοίγω την καρδιά μου και με πετάς έτσι;

George: It just seems improbable.

Ναι…γιατί;

George: Because.

Πολλά είπε! Τελικά είμαι σίγουρη πως μόνο με άντρες συνδιαλέγεται και του μαθαίνουν να μιλάει έτσι.

Απελπισμένη…και για το γάμο και για το φτύσιμο…και μην έχοντας πια τι να χάσω…τον ρώτησα…αν με αγαπάει…

George: No, of course not….Love doesn't happen like that.

Σας το είπα!!! Μόνο με άντρες μιλάει!

Οπότε και γύρισα στην αγαπημένη μου φράση…του στιλ…μπορούμε να μείνουμε φίλοι;

Και η απάντηση…φοβερά ανδρική και καθαρόαιμη:

George:I suppose.

Σαν να λέει…κουνήσου, κάνε κουπί και αν τα καταφέρεις…εγώ πάντως προσπάθεια δεν κάνω!

Στον επόμενο διάλογο μιας και ως καλή δασκάλα…έχω υπομονή και επιμονή…τον ρώτησα…αν θα ήθελε να έχει κορίτσι…

George: Sometimes, not always though.

Κάτσε βρε George…γιατί όχι πάντα;

Και η απάντηση…απλή και αποστομωτική…

George: Do you consider yourself intelligent?

Έλα μου ντε!!!;;;

Γιατί αν ήμουν…κάποια πράγματα τουλάχιστον…θα τα είχα μάθει!!!
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006 | 5 Εσύ τι λες;
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2006
Φθινόπωρο...
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2006 | 15 Εσύ τι λες;
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 14, 2006
You are now entering FREE DERRY
Μια πόλη διηγείται...















*****
Σήμερα Πέμπτη αφιερώνουμε:
στον Darthiirάκο...γιατί είναι σταθερή αξία
και γιατί θα έπρεπε να ακολουθήσει πολιτική καριέρα!!!
Υ.Γ. : Φιλιά και στην Αλεπουδίτσα
*****











 
Εκφράστηκε η Giramondo at Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 14, 2006 | 6 Εσύ τι λες;
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2006
Μπορώ;
- Δεν μου λες το καταλαβαίνεις ότι κάνεις και πάλι βλακείες…ή είσαι στο συννεφάκι σου…και χαμπάρι δεν παίρνεις;
- Κάτι καταλαβαίνω…
- Και τι έχεις να πεις…δεν θα υπερασπιστείς τη θέση σου;
- Γιατί να το κάνω;
- Γιατί όταν έχεις μία θέση, όταν κάνεις κάτι…και ιδιαίτερα αν είναι λάθος πρέπει να το εξηγείς…δεν νομίζεις;
- Νομίζεις;
- Ναι.
- Και σε ποιον πρέπει να εξηγήσω;;;
- Σε κάθε ενδιαφερόμενο…
- Μα οι βλακείες μου δεν αφορούν κανέναν…
- Έτσι λες;
- Έτσι.
- Τι εγωιστική θέση είναι αυτή;
- Είναι ε;
- Ναι είναι.
- Δεν μου λες…αν κατά τύχη…κάνω και κάτι σωστό…πρέπει να το εξηγήσω;
- Όχι, αφού είναι σωστό.
- Ωραία…όσα κάνω λοιπόν είναι σωστά!
- Δεν είσαι μόνο εγωίστρια…είσαι και υπερόπτης….και μάλιστα χωρίς όρια!
- Ποιος ορίζει…τη βλακεία μου, το λάθος μου, το τι πρέπει να εξηγήσω;
- Το κοινωνικό περιβάλλον που ζούμε.
- Χα! Δηλαδή…εσύ και κάτι άλλοι σαν κι εσένα!
- Μα…
- Μαμούνια…πας εσύ να ορίσεις εμένα…γιατί κάποιος άλλος…ορίζει εσένα…και ποιος ξέρει…ποιος τον ορίζει και αυτόν!
- Δεν είναι δυνατόν…να ζεις χωρίς κανόνες!
- Θέλεις να πεις…χωρίς τους δικούς σας κανόνες…γιατί εγώ με κανόνες ζω…με τους δικούς μου…
- Πες μου έστω ένα δικό σου κανόνα!
- Δεν βλάπτω κανέναν, δεν δεσμεύω κανέναν, υπάρχω για όλους και όλα.
- Έχεις αρλούμπες στο κεφάλι σου!
- Πιθανόν…καλύτερα όμως από το να το έχω γεμάτο κοινωνικές επιταγές.
- Θα καταλήξεις μόνη…για αυτό και σου μιλάω!
- Γιατί εσύ τι θα καταλήξεις…; Εσύ έχεις απλά δέκα που γυρνάνε γύρω σου σαν αδιάφοροι πλανήτες…εγώ έχω εμένα.
- Πόσες βλακείες λες μέσα σε μία μέρα;
- Δεν έχω όριο!
- Πας κάπου με την ειρωνεία;
- Μακριά…με προστατεύει…από υστερικές κρίσεις…σαν κι αυτές που έχεις εσύ!
- Αλήθεια…σε ενδιαφέρει κάτι;
- Φυσικά…το να ζήσω!
- Με τι σκοπό; Τι ιδανικό; Τι στόχο;
- Το να ζήσω…λίγο σου φαίνεται;
- Μα δεν θέλεις…
- Όχι!
- Τι όχι; Δεν πρόλαβα…να πω κάτι…
- Δεν θέλω όλα αυτά που θέλετε…! Θέλω απλά να ζήσω! Μπορώ;






Κι αν το δρόμο μου διάλεξα ανηφορικό...


ήταν δικός μου...και τον έζησα

και στο τέλος του... βρήκα αυτό που ήθελα
*****
*****
Σήμερα Τετάρτη αφιερώνουμε:
Για σένα Γιώργο και για την καλή σου…

Γιατί δεν ξέρω ποιον να θαυμάσω πιο πολύ…

Εσένα που έχεις το θάρρος να αγαπάς με τον τρόπο που αγαπάς και να το εκφράζεις με τον τρόπο που το εκφράζεις…

Ή εκείνη που καταφέρνει και εμπνέει τόσα πολλά και τόσο δυνατά…

Να είστε πάντα καλά! Και να ζείτε το μπουκαλάκι σας έντονα!
*****
I 've got you under my skin
 
Εκφράστηκε η Giramondo at Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2006 | 7 Εσύ τι λες;
adopt your own virtual pet!

SYNC ME @ SYNC